مشروعیت عملکرد دیوان بین‌المللی دادگستری در توسعۀ قواعد حقوق بین‌الملل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، استادیار، گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشیار، گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jplsq.2019.279276.1970
چکیده

بی‌تردید دیوان بین‌المللی دادگستری به‌عنوان رکن اصلی قضایی ملل متحد و یکی از بالاترین مراجع فیصلۀ اختلافات بین‌المللی با صلاحیت عام، سال‌ها نقش بسزایی در توسعۀ قواعد حقوق بین‌الملل ایفا کرده است. با وجود نقش محوری دیوان در توسعۀ حقوق بین‌الملل، باز هم مشروعیت این عملکرد توسط برخی اندیشمندان مورد انتقاد واقع شده است. روشن است که دیوان نهاد قانونگذاری بین‌المللی نیست و نمی‌تواند باشد. با این حال، با ظرفیت‌های قضایی خود دست به توسعۀ قواعد موجود و تبیین قواعد عرفی نامشخص زده است. در این خصوص، مشروعیت این‌گونه تصمیمات یا عملکردها محل تردید بوده است. این مقاله با بررسی این موضوع درمی‌یابد که دیوان بین‌المللی دادگستری، نظر به جایگاه رفیعی که در سیستم حل‌وفصل قضایی بین‌المللی داشته و نیز نظر به قدرت اقناعی بسیار بالایی که در نظرها و آرای آن وجود دارد، مشروعیت کافی برای توسعۀ قواعد حقوق بین‌الملل را نیز داراست و این مشروعیت مورد تأیید جامعۀ بین‌المللی است.