تاثیر معنا درمانی متکی به آموزه های قرآنی بر سلامت روان‌شناختی و تاب آوری مردان سالمند

نویسندگان

1 دانش‌آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته مشاوره شغلی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه خوارزمی کرج، ایران

2 استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران

4 استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

doi
چکیده

هدف: امروزه اهمیت سلامت روان سالمندان و تأثیر شگرف آن بر ابعاد دیگر سلامت جسمی، اجتماعی و معنوی آن‌ها انکارناپذیر هست و به نظر می رسد درمان‌های مبتنی بر آموزه‌های قرآنی نقش مهمی در سلامت روانی و جسمی آن‌ها دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثربخشی معنا درمانی مبتنی بر آموزه‌های قرآنی بر سلامت روانی و تاب‌آوری مردان سالمند شهر سنندج بود.روش: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی و پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 110 نفر مرد سالمند 65 سال و بالاتر مرکز نگهداری سالمندان شهر سنندج در سال 1403 بودند که 40 نفر (20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری در دسترس از دو مرکز خانه سالمندان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های سلامت روان گلدبرگ (1979) و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) بود. مداخله معنا درمانی مبتنی بر آموزه‌های قرآنی طی 10 جلسه 90 دقیقه ای هفته ای دو بار در گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با آزمون های توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-24 انجام شد.یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد معنا درمانی مبتنی بر آموزه‌های قرآنی بر سلامت روانی و تاب‌آوری سالمندان شهر سنندج در سطح معناداری P<0/001 مؤثر است.نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی معنا درمانی مبتنی بر آموزه‌های قرآنی بر سلامت روان و تاب‌آوری، می‌توان از این درمان برای کاهش مشکلات روان‌شناختی سالمندان استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها