طراحی مدل ملی برای آموزش مداوم در دانشگاه های علوم پزشکی در زمان وقوع بحران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 عضو هیأت علمی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 عضو هیأت علمی، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

doi
10.22118/edc.2026.566699.2628
چکیده

زمینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل ملی برای آموزش مداوم در دانشگاه‌های علوم پزشکی در زمان وقوع بحران با توجه به تجارب همه گیری ویروس کرونا انجام شده است. مواد و روش‌ها: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی است که به روش کمی در دو مرحله انجام شده است. در بخش اول پژوهش از روش کمی توصیفی همبستگی برای شناخت روابط بین پدیده‌ها استفاده می‌شود و مدل ارائه شده به روش مدل معادلات ساختاری تدوین شده است. بخش دوم پژوهش در زمره تحقیقات توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری در بخش کمی پژوهش کلیه اساتید، کارکنان و مدیران مراکز مهارت حرفه و آموزش مداوم دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور (71 مرکز) می‌باشد که 300 نفر بر اساس فرمول تاباچنیک و فیدل (2007) در پژوهش به روش تصادفی ساده مشارکت داشتند. ابزار گرداوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته است که پایایی ابزار از طریق آزمون آلفای کرونباخ 93/0 محاسبه شده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و تی تک نمونه ای در بخش کمی استفاده شده است. یافته ها: نتایج پژوهش مدل ملی آموزش مداوم پزشکی در زمان وقوع بحران را در چهار عنصر هدف، محتوا، راهبردهای یاددهی و یادگیری و ارزشیابی دسته بندی و اعتبار یابی کرده است. نتایج وضعیت سنجی نشان داد سیستم فعلی آموزش مداوم پزشکی در دانشگاه‌های خوزستان برای پیاده سازی مدل طراحی شده پایین تر از وضعیت مطلوب است.

کلیدواژه‌ها