تحلیل رخساره‌ای و محیط‌های رسوبی نهشته‌های کرتاسه بالایی شمال بندان (برش دغال)

نویسندگان

1 دانشگاه گیلان

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه آزاد اسلامی

4 دانشگاه آزاد اسلامی

5 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.22071/gsj.2016.40769
چکیده

برش مورد مطالعه در مجاورت روستای دغال در 100 کیلومتری جاده ارتباطی زابل به نهبندان جای گرفته است. این برش ستبرایی برابر با 57/55 متر دارد. مرز زیرین برش یاد شده به‌صورت ناپیوستگی با سنگ آذرین مشخص می‌شود و مرز بالایی در این منطقه نامشخص است. در این مطالعات برش یاد شده از دید سنگ‌شناسی به 4 واحد تقسیم شده است. نتایج حاصل از مطالعات ماکروسکوپی و میکروسکوپی و تحلیل ریزرخساره‌ها نشان می‌دهد که نهشته‌های یاد شده در 4 زیرمحیط لاگون، تپه‌های زیردریایی، کانال کشندی و دریای باز رسوب کرده‌اند که ستبرا و گستردگی زیرمحیط دریای باز در مقایسه با زیرمحیط‌های دیگر بیشتر است. مطالعه و بررسی ریزرخساره‌ها و زیرمحیط‌های سازنده آنها گواهی رسوب‎گذاری برش یاد شده در یک رمپ کربناتی از نوع همشیب است و نشان می‌دهد که در زمان کرتاسه پسین در محدوده مورد بررسی، دریایی به نسبت کم‌ژرفا وجود داشته است. وجود میکروفسیل‌هایی مانند Orbitoides apiculata و Omphalocyclus macroporus نشان‌دهنده سن مائستریشتین برای سنگ‎های این برش است.