سنجش تطبیقی پیاده مداری محلی با روش‌های کمّی و اعتبارسنجی نتایج آن‎ها با تحلیل آماری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

2 کارشناسی‌ارشد برنامه‌ریزی شهری دانشگاه هنر، تهران، ایران

3 دانشیار گروه شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22054/urdp.2023.67860.1439
چکیده

  پیاده‎روی یک فعالیت اساسی و عابرین پیاده، خونِ حیاتی فضاهای شهری هستند. هدف از این پژوهش سنجش تطبیقی وضعیت پیاده مداری دو محله مرزداران و تختی تهران به همراه اعتبارسنجی نتایج و مقایسه مدل‌های تخصصی است. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات و مقایسه تطبیقی دو محله با سه مدل کمّی واک اسکور، اسمارتراک و چیدمان فضا و تحلیل آماری به‌وسیله نرم‌افزار Spss LISREL، صورت گرفته است. روش تحقیق به‌صورت توصیفی-تحلیلی و با ماهیت پیمایشی، از نوع کاربردی است. جامعه آماری نیز در این تحقیق 250 نفر از ساکنین دو محله تختی و مرزداران هستند. در تجزیه‌وتحلیل مدل‎های تخصصی پیاده‎مداری، محله تختی (بافت فشرده) امتیاز واک اسکور 93.07 درصد، تراز هم پیوندی 1.76 در چیدمان فضا و Z-score مثبت 3 در مدل اسمارتراک؛ و محله مرزداران (بافت نوساخته) امتیاز واک اسکور 77.86 درصد، تراز هم پیوندی 1.69 در چیدمان فضا و Z-score منفی 3 در مدل اسمارتراک به‌دست آمد. بر اساس این نتایج و مقایسه آن‎ها با تحلیل‎های آماری، با بررسی معیارهای عملکردی، کالبدی، اجتماعی و زیست‌محیطی، محله تختی با میانگین آماره 3.52 دارای قابلیت پیاده مداری مطلوب‌تری نسبت به محله مرزداران با میانگین آماره 2.40 است که تأییدکننده نتایج مدل‌های کمّی بر پیاده مداری محله تختی است.