تأثیر تمرینات شناختی و تای چی بر کارکردهای شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته مغزی
نویسندگان
1
2 دانشگاه هنر اسلامی تبریز
3 دانشگاه هنر اسلامی تبریز
4 دانشگاه هنر اصفهان
5 دانشگاه هنر
doi
10.48308/mbsp.2023.207070.11883چکیده
هدف : هدف این پژوهش بررسی و مقایسه تأثیر تمرینات شناختی و تای چی بر عملکرد شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته مغزی بود. روشها : این مطالعه از یک روش شبه تجربی استفاده کرد که شامل طراحی پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل میباشد. نمونه آماری شامل 45 بیمار مرد مبتلا به سکته بود که بهطور تصادفی به سه گروه تمرین شناختی، تمرین تای چی و گروه کنترل تقسیم شدند. عملکرد شناختی و کیفیت زندگی به ترتیب با استفاده از آزمون ارزیابی شناختی مونترال و مقیاس کیفیت زندگی بیماران سکته مغزی اندازهگیری گردید. یک برنامه توانبخشی شناختی مبتنی بر رایانه و یک فرم تعدیل شده از تمرینات تای چی بهطور هفتگی به مدت 2 ماه اجرا شد. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر استفاده شد. یافتهها : نتایج نشان داد که نمرات عملکرد شناختی در گروههای تمرین شناختی و تای چی نسبت به گروه کنترل در پسآزمون بهبود یافته است (134/5=F، 010/0=P)؛ در حالی که تفاوت معناداری بین دو گروه تمرین شناختی و تای چی مشاهده نشد. همچنین، نتایج بهدستآمده نشاندهنده بهبود نمرات کیفیت زندگی در گروههای تمرین شناختی و تای چی نسبت به گروه کنترل در پسآزمون بود (013/4=F، 025/0=P)؛ در حالی که تفاوت معناداری بین دو گروه تمرین شناختی و تای چی مشاهده نشد. نتیجه گیری : تمرینات شناختی و تایچی ممکن است تأثیرات مثبتی بر روی تواناییهای شناختی وکیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته مغزی داشته باشند و میتوانند بهعنوان یک فعالیت مؤثر برای بهبود عملکرد شناختی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سکته شناخته شوند.