انحلال احزاب ضدحکومتی؛ مطالعه تطبیقی نظام‌های حقوقی اسپانیا، آلمان و ایتالیا

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق دانشگاه دامغان، دامغان، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.311039.2579
چکیده

دموکراسی‌های اروپایی خود را سردمدار مردم‌سالاری و آزادی‌های سیاسی می‌دانند، هرچند این موضوع سبب نمی‌شود همة احزاب در آزادی کامل فعالیت کنند. دکترین و مقررات در رژیم‌های مذکور پدیده‌ای را تحت عنوان «احزاب ضدحکومتی» شناسایی می‌کنند که فعالیت آنها ممنوع است. در مقالة پیش‌ رو سعی شده است با مطالعة بعضی نظام‌های غرب اروپا (اسپانیا، آلمان و ایتالیا)، به این پرسش پاسخ داده شود که در دموکراسی‌های اروپایی رابطة آزادی تحزب و انحلال احزاب ضدحکومتی چگونه ترسیم ‌می‌شود؟ با استناد به روش توصیفی-تحلیلی و با مطالعة تطبیقی نظام‌های مزبور، به این برایند دست خواهیم یافت که وجود مقررات برای انحلال احزاب ضدحکومتی یک نوع تضمین آزادی تحزب به‌حساب می‌آید، زیرا عدم اعتقاد به تکثرگرایی توسط برخی گروه‌ها سبب می‌شود تا در صورت استقرار آنها آزادی احزاب به‌شدت محدود شود. هرچند این پاسداری مقتدر از نظام موجود خطر سوءاستفادة حاکمیت از ابزار سرکوبگر انحلال احزاب ضدحکومتی را تقویت می‌کند. به همین دلیل دموکراسی‌ها در راستای ترسیم رابطه‌ای منطقی بین آزادی تحزب و برخورد با گروه‌های معاند، باید ضوابط دقیق و عینی برای انحلال احزاب مخالف حکومت پیش‌بینی کنند.