فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سنگ‌های دیستال حالب کمتر از ۱۰ میلی‌متر از علل شایع مراجعه به اورژانس‌های ارولوژیک هستند. درمان اخر طبی (Medical Expulsive Therapy) MET با آلفابلوکرهایی مانند تامسولوسین به طور معمول استفاده می‌شود، با این حال عوامل ضدالتهابی کمکی ممکن است اثربخشی را افزایش دهند. این مطالعه ارزیابی کرد که آیا افزودن دگزامتازون عضلانی به تامسولوسین خوراکی در مقایسه با تک‌درمانی با تامسولوسین، پیامدهای دفع سنگ را بهبود می‌بخشد یا خیر. روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور با طراحی گروه‌های موازی، ۱۱۰ بزرگسال مبتلا به سنگ‌های دیستال حالب علامت‌دار ≤۱۰ میلی‌متر به صورت ۱:۱ تصادفی شدند تا یا تامسولوسین خوراکی 4/0 میلی‌گرم روزانه به همراه دگزامتازون عضلانی ۸ میلی‌گرم هفتگی (گروه مداخله)، (55 = n) یا تامسولوسین خوراکی به همراه نرمال‌سالین عضلانی به عنوان دارونما (گروه کنترل)، (55 = n) دریافت کنند. درمان تا حداکثر ۱۴ روز یا تا زمان عبور سنگ ادامه یافت. پیامد اولیه میزان دفع سنگ تا روز ۱۴ و مصرف مسکن (شیاف دیکلوفناک) بود. یافته‌ها: در مجموع ۱۰۴ بیمار (۵۲ نفر در هر گروه) کارآزمایی را تکمیل کردند. میانگین زمان تا دفع با دگزامتازون به طور معنی‌داری کوتاه‌تر بود (91/2 ± 56/1 در مقابل 09/4 ± 58/1 روز؛ (001/0 = P). گروه مداخله به شیاف دیکلوفناک کمتری نیاز داشت (38/2 ± 36/1 در مقابل 42/3 ± 82/0؛ (0/001 > P). نتیجه‌گیری:. دگزامتازون عضلانی هفتگی همراه با تامسولوسین خوراکی روزانه به طور معنی‌داری میزان دفع سنگ را بهبود بخشید، مصرف مسکن را کاهش داد و غیبت از کار را در مقایسه با تامسولوسین به‌تنهایی به حداقل رساند، که از نقش آن به عنوان یک راهبرد تقویت‌شده MET برای سنگ‌های دیستال حالب <۱۰ میلی‌متر حمایت می‌کند.