فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف : هدف از پژوهش حاضر، مقایسة تأثیر مداخلة الگوی درحال یادگیری وخودالگودهی بر عملکرد (سرعت) شنای­کرال سینه بود. روش‌ها : 24 شناگر پسر نیمه ماهر (شنای کرال سینه)، عضو مدرسه شنا و واترپلو استان خراسان رضوی با دامنه سنی 2±10سال  به روش نمونه­گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند، با توجه به نتایج پیش­آزمون به­ روش بلوک بندی تصادفی در گروه­های الگوی­درحال­یادگیری، خودالگودهی و کنترل قرار گرفتند. شش جلسه تمرین (سه جلسه در هفته) و در هر جلسه 10بار کوشش بدنی به فاصله یک دقیقه، اجرا شد. پیش آزمون و آزمون یادداری در استخر 16 متری و آزمون انتقال در استخر 33 متر انجام شد. گروه خودالگودهی، فیلم بهترین عملکرد خود را در طول تمرین با فواصل منظم می­دیدند، گروه الگوی­درحال یادگیری نیز بهترین فیلم یکی از همسالان خود را مشاهده می­کردند، اما گروه کنترل فقط تمرین بدنی داشتند. یافته ها : نتایج نشان داد هر سه گروه از پیش‌آزمون تا مراحل یادداری و انتقال بهبود عملکرد داشتند، اما تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده نشد. به عبارت دیگر، استفاده از خودالگودهی و مدل یادگیری نسبت به تمرین بدنی به تنهایی تأثیر معناداری بر افزایش سرعت شنای کرال سینه نداشت. نتیجه گیری : به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد در شناگران کم‌سن و نیمه‌ماهر، تمرین بدنی ساختارمند می‌تواند به تنهایی موجب بهبود عملکرد شود و افزودن روش‌های یادگیری مشاهده‌ای الزاماً مزیت بیشتری ایجاد نمی‌کند. این موضوع احتمالاً به محدودیت‌های رشدی در پردازش اطلاعات مشاهده‌ای در این گروه سنی مرتبط است.