مطالعه تطبیقی تاریخی آکادمی های علمی کشورهای اروپایی (انگلستان، ایتالیا، فرانسه) و ایران از منظر نهادگرایی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
doi
چکیده
علم و دانش یکی از قلههای درخشان تکامل طبیعی ذهن انسان است و علم مدرن نقطه عطفی در پیشرفت فرهنگی است. انقلاب علمی بین 1500 تا 1700 پس از میلاد رخ داد. این امر نتیجه تفسیر گسترده جدید پس از رنسانس بود. در قرن هفدهم، علم بهعنوان یک فعالیت اجتماعی کاملاً تعریف شد. در همین زمان بود که بشر توانست با برداشتن موانعی که تفکر را در پشت دیوار جهل نگه داشته بود، دریچهای جدید رو به جهان هستی بگشاید. شاید بتوان رنسانس را عظیمترین تحول برای ورود به دنیای جدید علم و تفکر دانست. این مقاله با رویکردی تاریخی به مطالعه تطبیقی حوزه سیاستگذاری علمی در چهار کشور ایتالیا، فرانسه، بریتانیا و ایران میپردازد و با پارادایم نهادگرایی به تحلیل نقش این نهادهای علمی در پیشبرد علم و دانش در این کشورها و جهان با روش توصیفی تحلیلی خواهد پرداخت.چگونگی شکلگیری تاریخی نهادهای علمی، اهداف و وظایف آنها، چگونگی انتخاب اعضای آکادمیهای علمی، نقش دولتها در این نهادها و چگونگی تأثیرگذاری بر روند توسعه علم در کشورهای مورد نظر موضوع اصلی این مقاله است.
