خودشبکه نگاری در مطالعات گردشگری
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.،
doi
چکیده
علوم مختلف، بهویژه علوم انسانی و اجتماعی از دهههای اخیر تاکنون، همواره با چرخشهای روششناسی مواجه بوده است. هر چندوقتیکبار باید منتظر روششناسیهای جدیدی در پژوهشهای مختلف بود. در این راستا، هدف از انجام پژوهش حاضر، معرفی شیوه پژوهش و نگارش خودشبکهنگاری و کاربرد آن میباشد. با توجه به اینکه روش تحقیق خودشبکهنگاری در ایران بسیار نوپا میباشد و در حیطه مطالعات گردشگری به آن توجهی نشده است، بهنظر میرسد حیطه پژوهشی ارزشمند و جذابی برای محققان در آینده باشد. خودشبکهنگاری، رویکردی از شبکهنگاری است که نقش تجربههای آنلاین ِخودِ شبکهنگار را در تحقیق برجسته میسازد. خودشبکهنگاری به محققان اجازه میدهد تجارب آنلاین خود را انعکاس دهند تا به بینشهای درون تجارب، فرهنگها، و مقصودهای کاربران آنلاین دست یابند. هرچند از دیدگاه برخی پژوهشگران، استفاده مستقل از روش خودشبکهنگاری در تحقیقها مورد انتقاد است، اما بااینحال، حامیان این روش معتقدند که اگر خودشبکهنگاری بهعنوان بخشی از طرحهای تحقیقی دیگر، همچون مردمنگاری یا شبکهنگاری، بهکار گرفته شود، میتواند تعادل بهتری را بههمراه داشته باشد.