فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعات پیشین نشان می‌دهد که بین شادی و سلامت جسمانی همبستگی معناداری وجود دارد. شادی به بهبود بیماران کمک می‌کند و از افراد سالم در برابر بیماری محافظت می‌نماید. این موضوع راه جدیدی را برای ارتقای سلامت عمومی، نشان می‌دهد و پیشنهاد می‌کند که می‌توان با افزایش شادی افراد، سلامت آنها را نیز افزایش داد. نقطه مقابل شادی، به‌معنای رضایت از زندگی، موضوع افسردگی است که یکی از علل اصلی ناتوانی افراد در جهان می‌باشد و شیوع آن در سه دهه گذشته افزایش چشمگیری داشته است. شواهد نشان می‌دهد که سبک زندگی نوین صنعتی می‌تواند در افزایش احتمال ابتلا به افسردگی نقش داشته باشد. عوامل زمینه‌ساز شادی به دو گروه اصلی عوامل درونی و عوامل بیرونی تقسیم می‌شوند و شادی به‌عنوان یک احساس در نتیجه تعامل این عوامل با یکدیگر شکل می‌گیرد. ژنتیک و عملکرد ژن‌های خاص نقش مهمی در میزان شادی افراد دارد. تعامل انتقال‌دهنده‌های عصبی مرتبط با شادی نظیر سروتونین، دوپامین، نوراپی نفرین و اندورفین با مراکز تنظیم احساسات در مغز، عملکرد برخی هورمون‌ها نظیر کورتیزول، آدرنالین و اُکسی توسین، فعالیت سیستم ایمنی، التهاب و نیز میزان استرس اکسایشی از عوامل درونی تأثیرگذار بر شادی می‌باشند. محققان بر این باورند که مسیرهای زیستی مرتبط با شادی، تحت‌تأثیر عوامل محیطی و اجتماعی قرار دارند، به‌عبارت دیگر می‌توان با استفاده از عوامل محیطی و سبک زندگی علمی، مسیرهای بیوشیمیایی منتهی به شادی و یا افسردگی را مدیریت کرد. رژیم غذایی مناسب، خواب، ورزش، نیایش و مراقبه، بهره‌مندی از طبیعت و نور خورشید و روابط اجتماعی مطلوب از جمله عوامل سبک زندگی خوب می‌باشند که با کمک آنها می‌توان میزان شادی و رضایت از زندگی را افزایش داد. از این‌رو شناسایی عوامل مهم بروز شادی حائز اهمیت می‌باشد که در این مقاله به آن پرداخته می‌شود