تحلیل عوامل موثر بر نقش اعتماد عمومی به علم: مطالعه موردی دوره آغازین همهگیری کووید ـ 19 در ایران
نویسندگان
1 گروه ارتباطات علم و فناوری. پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
با توجه به اهمیت اعتماد عمومی به نهاد علم در سیاستگذاری عمومی و علمی پژوهش حاضر با مطالعه درک مردم استانهای تهران و البرز در طول مخاطره کوویدـ19 درصدد است تا عوامل اثرگذار بر اعتماد عمومی به علم را بشناسد و دلالت های سیاستگذارانه آن را مشخص کند. برای این منظور از پرسشنامه استاندارد ECOM با توزیع آنلاین در بازه زمانی سه ماهه اردیبهشت 1399 استفاده کرده است. یافتهها نشان میدهند که دانش مردم درباره نشانه ها و علایم بیماری کوویدـ19 در سطح مناسبی بوده ولی درک مناسبی از ماهیت علم وجود ندارد. اعتماد مردم به متخصصان بیشتر از سایر سازمانهاست. مردم موافقند که پژوهشهای علمی زمانبر هستند و ماحصل آنها موجب رفع مخاطرات میشود. تعداد 41% تعریف درستی از چیستی علم دارند و مابقی آن را معادل فناوری و اطلاعات در نظر میگیرند. تعداد 66 درصد به علم اعتماد دارند یعنی باور دارند که دانشمندان صلاحیت لازم برای ارائه دعاوی صادقانه را دارند. آنها توضیحات متخصصان را کافیتر، قابلفهمتر، کمتناقضتر و قابل اعتمادتر از سایر نهادها میدانند. این پژوهش نتیجه میگیرد که تولید محتوا توسط متخصصان بهصورت فردی یا در همکاری با رسانه ها میتواند اعتماد مخاطبان به علم را جلب کرده و آگاهی و درک مخاطبان را علاوهبر همهگیری درباره کلیت علم ارتقا دهد.