رویکرد سیستم‌های غذایی پایدار

نویسندگان

1 پژوهشگاه استاندارد،پژوهشکده صنایع غذایی و فرآورده‌های کشاورزی،

2 مرکز تحقیقات علوم داروئی رازی، دانشگاه علوم پزشکی ایران

3 پژوهشکده صنایع غذایی و فرآورده‌های کشاورزی، پژوهشگاه استاندارد

doi
چکیده

امروزه اجماع‌نظر جهانی بر این است که سیستم غذای جهانی قادر به تغذیه خوب برای تمامی مردم نیست و باعث فرسایش محیط ‌‌زیست و از دست رفتن تنوع زیستی هم می‌شود، به گونه‌ای که برای غلبه بر چالش‌های سوء‌تغذیه مداوم و فقر مناطق روستایی که با تغییرات اقلیم تشدید می‌شوند، نیاز به تغییرات اساسی است. در سال‌های اخیر رویکردهای کشاورزی- اکولوژیکی، منجر به پیشرفت‌های خوبی در زمینه‌های علمی و کشاورزی شده است، همچنین راهکارهایی را برای تغییر سیستم‌های کشاورزی و غذایی پیشنهاد می‌کنند. سیستم‌های غذایی پایدار پتانسیل حفاظت از سلامت انسان و حمایت از پایداری محیط‌ ‌زیست را دارند. سیستم‌های غذایی شامل طیف وسیعی از بازیگران و فعالیت‌های ارزش‌افزای مرتبط با آنها در طول زنجیره غذایی، شامل تولید، انبارداری و نگهداری، پردازش، توزیع، مصرف و دفع محصولات غذایی است. ایمنی، امنیت غذایی و پایداری سیستم غذایی مباحث چندوجهی هستند که تأمین بخشی از آن برعهده دولت‌ها، بخشی برعهده صنایع و بخش‌های خصوصی و قسمتی نیز برعهده مردم است که باید در این زمینه مشارکت و آگاهی داشته باشند. این مباحث باید در یک زنجیره کامل از مزرعه تا سفره، در چارچوب سیاست هماهنگی دیده شوند و اتصال بین تمام حلقه‌ها در این زنجیره به‌طور مناسب وجود داشته باشد. در این مطالعه سیستم غذایی پایدار و عناصر آن تعریف شده و اهمیت آن بیان می‌شود.

کلیدواژه‌ها