رضایت از زندگی و آزادسازی اکسی توسین (هورمون عصبی شیمیایی )در مغز
نویسندگان
1 دانشگاه تهران، مرکز تحقیقات بیوشیمی بیوفیزیک
2 French National Institute for Agriculture, Food, and Environment (INRAE)
3 مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
رضایت از زندگی بیانگر نگرش مثبت فرد نسبت به جهانی است که در آن زندگی میکند و به متغیرهای متفاوتی بستگی دارد که یک سوی این نیازها به اجتماع و سوی دیگر آن به شخص برمیگردد. بررسی جوانب مختلف ایجاد رضایت از زندگی از طریق علوم مختلف صورت گرفته و هر یک از آنها پایههای اساسی و متمایزی را در این مسیر مشخص کردهاند. بررسی سیستمهای بیولوژیکی حاکی از وجود عوامل زیست-شیمی مؤثر در بروز رفتارهایی بوده که در نیل به رضایت از زندگی و احساس ارزشمندی مؤثر میباشند. ردیابی مکانیسمهای خاص در افراد با سنین مختلف میتواند زمینهساز شناسایی دقیق عوامل مؤثر در بروز این ویژگیها گردد.رضایت از زندگی در ارتباط با ترکیبات عصبی-شیمیایی مغز میباشد. اکسیتوسین-سروتونین-دوپامین بهعنوان هورمونهای شادی شناخته شدهاند که افزایش آنها در روابط اجتماعی باعث میشود فرد موجی از احساسات مثبت را دریافت کند. اکسیتوسین یک هورمون 9 اسیدآمینهای بوده که در هیپوتالاموس سنتز شده و نقش مرکزی در تنظیم زایمان و شیردهی دارد. فعالشدن گیرندههای اکسیتوسین باعث ایجاد یک آبشار پاییندستی و افزایش کلسیم داخل سلولی در میوفیبریلهای رحم میشود که نهایتاً این امر باعث تقویت و افزایش دفعات انقباضات خواهد شد. همچنین اکسیتوسین بهعنوان یک نوروپپتید چندعملکردی زمینه را برای بروز رفتارهای سخاوت، اعتماد و روابط نوعدوستانه فراهم میکند که محصول این رفتارها در سنین بالا، القای رضایت از زندگی و احساس ارزشمندی در افراد می باشد. ارتباط چندجانبه سیستم های زیستی- باورهای معنوی و رضایت از زندگی مسئله بسیار جالب توجهی بوده که نیازمند نگرشی کامل در جهت شناسایی جوانب مختلف آن است. شناسایی بسترهای عصبی- شیمیایی رفتارهای اجتماعی افراد در سنین مختلف میتواند زمینهساز دستیابی به نتایج روشن در نحوه ایجاد رضایت از زندگی و ارتباط آن با بهزیستی شود.
