معرفی پارک-موزه های معدنی با اهدف آموزشی و گردشگری

نویسندگان

1 گروه آبخیزداری، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

doi
چکیده

معادن قدیمی با صدها یا ده‎ها سال قدمت می‎توانند بعنوان میراث صنعتی-معدنی و فرهنگی در نظر گرفته شوند. از آنجاییکه همه معادن دارای جاده و خیابان، آب و برق و ساختمان‎های مسکونی بوده اند، با هزینه اندک بازسازی و با حفظ معماری می‎توانند بصورت پارک-موزه معدنی تغییر کاربری دهند. در این محیط جدید کارگران فنی شاغل در معدن دوباره بعنوان راهنمای تور بکارگرفته می‎شوند و شرایط اقتصادی جدید مانع مهاجرت بومیان ساکن می‎شود. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی و تحلیلی بوده و به مطالعات مشابه در سطح جهان اشاره شده است. نتایج نشان می‎دهد که تا کنون تعداد زیادی از انواع معادن متروکه در جهان به پارک-موزه معدنی تبدیل گردیده ند. این‎ها ضمن تامین نیاز گردشگری، به محل آموزش علوم طبیعی بویژه مسایل زیست محیطی برای طبقات مختلف مردم شده است. در ایران نیز در سال 1390 موضوع تاسیس پارک-موزه‎های معدنی مطرح شده است. تا کنون معادن زغال سنگ کنیجکلا بعنوان قدیمی ترین معدن زعال ایران، معدن پتاس خور و بیابانک و معدن سرب و روی انگوران به موزه و یا پارک-موزه معدنی تبدیل شده و یا مطالعات امکان سنجی درباره آن‎ها پایان یافته است. در این مقاله خصوصیات پارک-موزه‎های ایران برای اولین بار معرفی و توصیف شده اند.

کلیدواژه‌ها