خوانش رمان شوهر آهو خانم بر اساس دیدگاه تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22126/rp.2025.11034.1991چکیده
تحلیل گفتمان انتقادی، نظریه و روشی بینارشته ای است که در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین به تحلیل متن می پردازد و برآن است که رابطهای دوسویه میان ساختار و معنای متن با ساختارها و کنشهای اجتماعی وجود دارد و برای یافتن این ارتباط، باید، گفتمانهای هر متن را شناخت. این پژوهش توصیفی- تحلیلی، داستان «شوهر آهو خانم» افغانی را با روش تحلیل گفتمان انتقادی، بررسی کرده است تا گفتمانهای متن را در بستر فرهنگی و تاریخی آن بشناسد و تأثیرپذیری و تأثیرگذاری گفتمانهای متن را با نهادها و فرایندهای اجتماعی و پیوندشان با قدرت وایدئولوژی را نشان دهد. هدف، شناخت چگونگی ارتباط کارکردهای زبانی متن با کنشهای گفتمانی و ساختارهای فرهنگی و ایدئولوژیک جامعه است و این جستار، پاسخی به این پرسش است که این داستان چه گفتمانهایی را در خود دارد؟ با نقد و تحلیل داستان مشخص شد که از لحاظ ساختار روایی، بار پیرنگ و تعلیق داستان بر دوش گفتمان عاشقانه است که سه شخصیت اصلی(میران، آهو و هما) با آن درگیرند؛ اما در لایه های درونی تر، مشکلات جامعه به ویژه مسائل زنان در آن دیده می شود. کنشهای گفتمانیِ متن در موقعیتی بیناگفتمانی قرار دارند و آواهای متفاوت و گاه متضاد را میتوان از متن شنید. بیناگفتمانیتِ کنشهای اجتماعی داستان از فرایند اجتماعی گستردهای به نام مدرنیته سرچشمه می گیرد چرا که روابط عاشقانه، صدای مردسالارانه و مسأله حجاب، به طور کامل در چارچوب گفتمانِ سنت نمی گنجند و درحال تعامل با مدرنیته و بازنگری در خود هستند