بهینهسازی شرایط باززایی گیاه لوبیا (Phaseolus vulgaris L.)
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
لوبیا یکی از مهمترین اعضای تیره باقلائیان (Fabaceae) است که دارای اهمیت اقتصادی درخور توجهی در تغذیه انسان است. باززایی از طریق کشت بافت یکی از روشهای مناسب و مؤثر برای حفظ و تکثیر گیاهان به شمار میرود. در پژوهش حاضر، وضعیت کالوسزایی، ساقهزایی و ریشهزایی در گیاه لوبیا رقم گلی تحت اثر هورمونهای بنزیل آمینو پورین و آلفا-نفتالین استیک اسید بررسی شده است. ابتدا بذرها به صورت سطحی استریل و برای به دست آوردن گیاهچه استریل به داخل محیطکشت مناسب منتقل شدند. پس از 10 روز، قطعات جداکشت (هیپوکوتیل، ریشه و برگ) به دست آمده از گیاهچه استریل در 25 تیمار هورمونی مختلف بررسی شدند. برای انجام فرآیندهای باززایی قطعات جداکشت به محیطکشت موراشیگ و اسکوگ جامد متشکل از سوکروز 3 درصد، ویتامین B5 و هورمونهای آلفا-نفتالین استیک اسید ( با غلظتهای صفر، 1/0، 2/0، 4/0 و 8/0 میلیگرم در لیتر) و بنزیل آمینو پورین (با غلظتهای صفر، 5/0، 1، 2 و 4 میلیگرم در لیتر) انتقال یافتند. طبق نتایج حاصل، بهترین غلظت برای کالوسدهی در ترکیبی از این دو هورمون به میزان 4/0 میلیگرم در لیتر هورمون آلفا-نفتالین استیک اسید و 2 میلیگرم در لیتر هورمون بنزیل آمینو پورین به دست آمد. در فرآیند ساقهزایی با افزایش غلظت هورمون بنزیل آمینو پورین درصد ساقهزایی تا غلظت 2 میلیگرم در لیتر افزایش و پس از آن کاهش یافت. در فرآیند ریشهزایی با افزایش غلظت هورمون آلفا-نفتالین استیک اسید ریشهزایی افزایش یافت. پس از مراحل بالا گیاهچه کامل تشکیل و به خاک انتقال یافت.