بررسی و مطالعه حاشیه‌نشینی و پدیده اسکان‌ غیررسمی

نویسندگان

1 دانشکده معماری و شهرسازی ، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

2 دانشگاه علم و صنعت ایران،دانشکده معماری و شهرسازی،معماری

doi
چکیده

اسکان غیررسمی پدیده­ای خودرو است. اغلب بدون مجوز ساختمان و برنامة رسمی شهرسازی درون یا مجاور شهرها به ویژه شهرهای بزرگ رخ می­دهد. این پدیده، تجلی برآورده نشدن نیاز مسکن و سرپناه اقشار کم­درآمدی است که در فضای رسمی و برنامه­ریزی­شده شهری جایی ندارند. در سکونتگاه­های غیررسمی نابسامانی­های فراوان در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و سایر عوامل سطح زندگی ساکنان را کاهش داده­است. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف اسکان غیررسمی، تعاریف مفاهیم و ویژگی­های انواع سکونتگاه­های غیررسمی بصورت توصیفی پرداخته­شده­است. روش تحقیق بصورت توصیفی-تحلیلی است که جمع­آوری داده­ها عمدتاً از طریق مطالعات کتابخانه­ای صورت گرفته­است. بر طبق بررسی نتایج، حاشیه‌نشینی عمدتاً برای رفع نیاز مسکن افرادی است که این افراد با دلایل مختلفی از مصالح غیرمتعارف در زمین­های دور افتاده شهری و یا فاقد استاندارد سکونتگاه­های خود را برپا می­سازند. برای رفع نیاز مسکن خود اغلب در وضعیت بد معیشتی قرار می­گیرند. عمدتاً بخشی از اقتصاد شهر را بر عهده دارند ولی توان تهیه سرپناه در داخل شهر را ندارند که با حاشیه‌نشینی این نیاز خود را برطرف می­کنند. سکونتگاه­های غیررسمی می­توانند فرصتی برای اقشار کم درآمد باشند و با به حداقل رساندن مشکلات این مناطق در تأمین نیاز سرپناه یاری رسانند.

کلیدواژه‌ها