سلامت انسان: توازن با طبیعت و فطرت

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
چکیده

کون و هستی دارای معنویت بالایی است و چکیده عالم هم انسان است که صاحب کرامات هستی می­باشد. سلامتی انسان از توازن و تعادل با طبیعت بیرونی و طبیعت درونی (فطرت) شکل می­گیرد. آنچه انسان از طبیعت درونی و بیرونی خود دور شود از تعادل که اصل سلامت انسان است فاصله می­گیرد. بنابراین خودشناسی زیربنای سلامتی و سعادت بشر است. انسان دانش فراگیر نیاز دارد تا خود را بشناسد در این صورت می­تواند قدر خود را بداند و به خود ضرر نرساند. اگر انسان درک کند که به خود زیان نرساند مطمئناً به دیگران ضرر نمی­زند. انسان با دانش کم از خود و طبیعت، بعضی از صنایع و فنآوری­ها را ایجاد کرده است که بخشی از آن به خود و دیگران زیان می­رساند. امروز بخشی از فنآوری­ها رفاه و سلامتی برای انسان و سایر موجودات پدید آورده است که شایسته قدردانی است و بخشی دیگر از فنآوری­ها ناهنجار هستند و صنعت آلاینده ایجاد می­نمایند و محصول آنها رادیکال­های آزاد غیرمتعادل برای بشر و سایر موجودات تولید می­نماید. رادیکال­های آزاد ایجاد شده از آلاینده­ها موجب بیماری برای انسان و تخریب برای کره زمین و محیط زیست می­شوند. لذا انسان شایسته است دانش فراگیر و علوم بین­رشته­ای خود را افزایش دهد تا بتواند فنآوری­های زیست سازگار بر مبنای اخلاق، محیط زیست پایدار، زیست الگو و الهام زیستی که با سلامت پیوند داشته باشد را توسعه دهد و سبک زندگی همراه با آرامش را به ارمغان آورد.

کلیدواژه‌ها