تأثیر کلرید سدیم و سالیسیلیکاسید بر سیستم دفاع آنتیاکسیدانی در گیاه ذرت (Zea mays L.)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
2
3 دانشگاه آزاد اسلامی
4
5 دانشگاه ملایر
doi
چکیده
تنش شوری در گیاهان، به تنش اسمزی، تنش اکسیداتیو و سمیّت یونی منجر میشود. در این مطالعه، نقش سالیسیلیکاسید به عنوان تنظیمکننده رشد در کاهش تنش اکسیداتیو حاصل از تنش شوری در گیاه ذرت بررسی شد. تیمارهای سالیسیلیکاسید در سه سطح (شاهد، خیساندن بذر در آب، خیساندن بذر در محلول سالیسیلیکاسید 1/0 میلیمولار) و شوری در دو سطح (صفر و 80 میلیمولار کلرید سدیم) اعمال شد. در این گیاهان، تنش شوری سبب کاهش شاخصهای رشد و افزایش پراکسیداسیون لیپیدها و نشت یونی شد. علاوه بر این، تنش شوری باعث کاهش محتوای مخزن آسکوربات و ترکیبات فنلی و افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان مانند کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و پراکسیداز شد. در حالی که پیشتیمار سالیسیلیکاسید از طریق افزایش در مقدار آنتیاکسیدانهای غیر آنزیمی از جمله مخزن آسکوربات و ترکیبات فنلی و افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان نظیر کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و پراکسیداز، تنش اکسیداتیو و پراکسیداسیون لیپید و نشت یونی را کاهش داد. نتیجه کاهش تنش، در بهبود شاخصهای رشد مشاهده شد. افزایش مقدار و فعالیت این آنتیاکسیدانها نقش مؤثر آنها را در کاهش تنش اکسیداتیو و افزایش مقاومت گیاهان به تنش شوری و نقش سالیسیلیکاسید را در القای این مقاومت نشان میدهد.