تعاملات بین المللی علم و فنآوری
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران.
2 مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران.
3 معاونت اداره حقوق بین الملل بشر دوستانه جمعیت هلال احمر،ایران.
doi
چکیده
در دو دهه اخیر اشکال جدیدی از دیپلماسی در روابط بین الملل مطرح گردیده است که دیپلماسی بشردوستانه و دیپلماسی علم و فناوری از جمله آنها است .بدیهی است که دیپلماسی های نوین امروزه به مثابه ابزارهای قدرتمندی برای دستیابی به اهداف کشورها تلقی می شوند، ابزارهایی که در صورت بهره برداری صحیح و شایسته راهگشای بسیاری از بن بست های احتمالی در فرایند دیپلماسی سنتی خواهد بود. اهمیت روزافزون دیپلماسی علم و فناوری موجب گردیده تا سیاستمداران و سیاست گذاران کشورهای مختلف از جمله ایران توجه ویژه ای به آن داشته باشند. تجارب سایر کشورها حاکی از آن است که با تغییر طرز تفکر سنتی در قبال دیپلماسی و بهره گیری از دیپلماسی های نوین از جمله علم و فناوری ، دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده را سرعت بخشیده اند و بهره گیری از دیپلماسی علم و فناوری موجب اعتبار و مشروعیت بیشتری برای کشورها در نظام بین الملل شده است. تعامل دیپلماسی سنتی و دیپلماسی مدرن حاکی از تحولات نظام بینالملل است .کشورها با به کار گیری این تعامل در صدد ارتقاء جایگاه بینالمللی خود هستند .با توجه به آن که یکی از سیاست های کلان ج.ا .ایران دستیابی به جایگاه متمایز در تمامی زمینه ها از جمله علم و فناوری است، ضرورت دارد برای دستیابی به این اهداف توجه ویژه ای به دیپلماسی علم و فناوری لحاظ گردد. این مطالعه ضمن ارائه تصویری کلی از دیپلماسی به مفهوم عام به شناخت دیپلماسی علم و فناوری پرداخته و در این راستا به آسیب شناسی دیپلماسی علم و فناوری در ایران می پردازد .
