نقش اضطراب مرگ، ترس از ابتلا به کرونا، حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تاب‌آوری در پیش‌بینی اختلال سازگاری

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 دانشیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.30468/jsums.2024.7684.2997
چکیده

زمینه و هدف: اختلال سازگاری، یکی از شایع‌ترین اختلالات روان‌پزشکی است که تعیین عوامل دخیل در آن حائز اهمیت است. این مطالعه با هدف بررسی نقش پیش‌بین تعیین‌کننده‌های فردی، اجتماعی و روان‌شناختی در اختلال سازگاری انجام گرفت.مواد و روش­ها: طرح پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل 402 شرکت‌کننده از افراد ساکن شهر تهران بودند که به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه اختلال سازگاری بین‌المللی (IADQ)، مقیاس اضطراب مرگ (DAS)، مقیاس ترس از ابتلا به کووید – 19 (FCV-19S)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک­شده (MSPSS) و مقیاس تاب‌آوری کانر – دیویدسون (CD-RISC) جمع‌آوری شد و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 با تحلیل رگرسیون خطی چندگانه به روش گام‌به‌گام تحلیل شد.یافته­ها: نتایج آزمون همبستگی بیانگر ارتباط معنادار متغیرهای پیش‌بین ترس از ابتلا به کرونا، حمایت اجتماعی ادراک­شده، تاب‌آوری و وضعیت تأهل با اختلال سازگاری بود و نتایج رگرسیون خطی چندگانه بیانگر تبیین اختلال سازگاری به‌ترتیب بیشترین سهم برای متغیرهای تاب‌آوری (0/220-=β، 0/001=P)، حمایت اجتماعی ادراک­شده (0/153-=β، 0/003=P)، ترس از ابتلا به کرونا (0/150=β، 0/002=P) و وضعیت تأهل (0/109-=β، 0/031=P) بود.نتیجه‌گیری: تاب‌آوری، حمایت اجتماعی ادراک­شده، ترس از ابتلا به کرونا و وضعیت تأهل در اختلال سازگاری نقش دارند و توان تبیین تغییرپذیری اختلال سازگاری را دارند، در نتیجه درنظرگرفتن این متغیرها در افرادی با اختلال سازگاری بااهمیت به‌نظر می‌رسد.