گروه‌های سـازگار مـیسلیومی و تنوع ژنتیـکی در جمعیـت‌های قارچ Sclerotinia sclerotiorum عامل پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه کلزا در استان مازندران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی، گروه گیاه‌پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه گیاه‌پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، ساری، ایران

4 استادیار، بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، ساری، ایران

doi
چکیده

بیماری پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه، ناشی از قارچ Sclerotinia sclerotiorum ، یکی از مهم‌ترین بیماري‌هاي کلزا در ایران می‌باشد. به منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی جدایه‌های S. sclerotiorum ، نمونه‌برداری از مزارع کلزا در مناطق مختلف استان مازندران انجام گرفت. تعداد 56 جدایه، بر­اساس پراکنش جغرافیایی انتخاب گردید، سپس، جهت بررسی ساختار ژنتیکی جدایه ها، از گروه‌هـای سازگاری میسلیـومی (MCGs) و نشانگر­های ریزمـاهـواره (SSRs) استفاده شد. در مجـموع، 32 گروه سازگاری میسلیومی شناسایی شد که 4/59 درصد از آنها فقط شامل یک جدایه بودند، درحالی‌که سایر گروه‌ها، 7-2 جدایه داشتند. آزمون مولکولی با استفاده از 10 جفت آغازگر ریزماهواره انجام گردید. در نهایت، 31 هاپلو‌تیپ ریزماهواره در همه جمعیت‌ها شناسایی و چند هاپلو‌تیپ با فراوانی بالا یافت شدند. تنوع ژنی در هفت جمعیت در محدوده 4120/0 تا 5111/0 متغیر بود. بیشترین و کمترین تنوع ژنتیکی درون جمعیت‌ به ترتیب مربوط به جمعیت شهرستان­های بهشهر و ساری بود. بین هاپلوتیپ­های ریزماهواره‌ و گروه‌های سازگاری میسلیومی ارتباط معنی­داری مشاهده نشد (75/0V=، 36/0P=). نتایج حاصل از این مطالعه براي اصلاح ارقام مقاوم و توسعه راهبرد­های مدیریت بیماري پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه مفید خواهد بود.