گروههای سـازگار مـیسلیومی و تنوع ژنتیـکی در جمعیـتهای قارچ Sclerotinia sclerotiorum عامل پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه کلزا در استان مازندران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، ساری، ایران
4 استادیار، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، ساری، ایران
doi
چکیده
بیماری پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه، ناشی از قارچ Sclerotinia sclerotiorum ، یکی از مهمترین بیماريهاي کلزا در ایران میباشد. به منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی جدایههای S. sclerotiorum ، نمونهبرداری از مزارع کلزا در مناطق مختلف استان مازندران انجام گرفت. تعداد 56 جدایه، براساس پراکنش جغرافیایی انتخاب گردید، سپس، جهت بررسی ساختار ژنتیکی جدایه ها، از گروههـای سازگاری میسلیـومی (MCGs) و نشانگرهای ریزمـاهـواره (SSRs) استفاده شد. در مجـموع، 32 گروه سازگاری میسلیومی شناسایی شد که 4/59 درصد از آنها فقط شامل یک جدایه بودند، درحالیکه سایر گروهها، 7-2 جدایه داشتند. آزمون مولکولی با استفاده از 10 جفت آغازگر ریزماهواره انجام گردید. در نهایت، 31 هاپلوتیپ ریزماهواره در همه جمعیتها شناسایی و چند هاپلوتیپ با فراوانی بالا یافت شدند. تنوع ژنی در هفت جمعیت در محدوده 4120/0 تا 5111/0 متغیر بود. بیشترین و کمترین تنوع ژنتیکی درون جمعیت به ترتیب مربوط به جمعیت شهرستانهای بهشهر و ساری بود. بین هاپلوتیپهای ریزماهواره و گروههای سازگاری میسلیومی ارتباط معنیداری مشاهده نشد (75/0V=، 36/0P=). نتایج حاصل از این مطالعه براي اصلاح ارقام مقاوم و توسعه راهبردهای مدیریت بیماري پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه مفید خواهد بود.