مطالعه آلودگی زیست‌محیطی بر اساس میزان سرب موجود در استخوان‌های باستانی، مطالعه موردی: گوهرتپه مازندران

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد باستان‌شناسی، گروه باستان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد باستان‌شناسی، گروه باستان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه باستان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد باستان‌شناسی، گروه باستان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

5 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد باستان‌شناسی، گروه باستان‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
چکیده

سرب از جمله فلزات سنگین است که به‌طور طبیعی و به مقدار نادر (کمتر از ا% وزن بدن را تشکیل می‌دهد)، در خاک، آب، گیاه و حیوان و در همه مواد زیست‌شناسی (بیولوژیکی) وجود دارد. این فلز سنگین معمولاً از طریق غذاخوردن، استنشاق یا از طریق تماس پوستی جذب بدن می‌شود. سرب همچنین به‌طور طبیعی در پوسته زمین در کنار سنگ معدن سولفید روی و مس یافت می‌شود. منابع دیگر تولید سرب شامل لعاب سفالگری، باتری‌های سربی، رنگ‌های سربی، بنزین، لحیم‌کاری با سرب در لوله‌های آب و نیز دودی است که از اتومبیل‌ها خارج می‌شود. سرب موجود در خاک و اتمسفر می‌تواند موجب آلوده‌شدن آب شده و به‌طور مکرر وارد زنجیره غذایی موجودات آبزی گردد. در این پژوهش نمونه‌های دندانی از ۹ انسان عصر برنز محوطه گوهر تپه در شمال ایران را جهت تعیین سطح سرب در دندان‌های باستانی این محوطه با استفاده از دستگاه طیف‌بینی جذب اتمی آنالیز نمودیم. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرب و آلودگی زیست‌محیطی در محوطه گوهر تپه است.