ارتباط بین سطح سرمی 25 هیدروکسی ویتامین D و پسوریازیس: یک مطالعه مورد شاهدی

نویسندگان

1 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی، دانشکده پرستاری، دانشکده علوم بهداشت، دانشگاه اتاوا، اتاوا، ON، کانادا

3 متخصص پوست، گروه پوست، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

4 دانشیارگروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

5 دکتری تخصصی پژوهشی ایمونولوژی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

doi
10.30468/jsums.2024.1605
چکیده

زمینه و هدف: پسوریازیس یک بیماری پوستی شایع است که با پاپول­ها و پلاک­های پوسته پوسته ظاهر می­شود و می­تواند عواقب روانی و جسمی داشته باشد. با توجه به نقش ضدالتهابی ویتامین D، مطالعاتی در مورد ارتباط سطح سرمی این ویتامین با پسوریازیس انجام شده­است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین سطوح سرمی 25 هیدروکسی ویتامین D و پسوریازیس انجام شد. مواد و روش­ها: این مطالعه مورد شاهدی بر روی بیماران پسوریازیس از کلینیک پوست بیمارستان واسعی و افراد سالم از مرکز انتقال خون سبزوار در ایران انجام شد. بیماران مبتلا به پسوریازیس مزمن (بیش از 6 ماه) در سنین 18 تا 65 سال بدون توجه به نوع پسوریازیس وارد مطالعه شدند. حجم نمونه این پژوهش 177 نفر (88 مورد و 89 گروه شاهد) بود. روش جمع‌آوری داده‌ها پرسش‌نامه و نمونه خون بود. در هر دو گروه، میزان 25 هیدروکسی ویتامین D به روش الایزا اندازه‌گیری شد. یافته­ها: 177 نفر شامل 78 نفر (44/10درصد) مرد و 99 نفر (55/90درصد) زن وارد این مطالعه شدند. میانگین سنی در گروه مورد 13/30±36/95و در گروه شاهد 12/60±21/34سال بود. میانگین سطوح ویتامین D بین گروه مورد (13/60±19/68) و گروه شاهد (12/60±21/34) تفاوت معنی‌داری نداشت (0/05>P). نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد که تفاوت معنی‌داری در سطوح ویتامین D بین گروه مورد و گروه کنترل وجود ندارد که این فرضیه که کمبود ویتامین D با پسوریازیس مرتبط است را تأیید نمی‌کند