سنگزایی سنگهای نیمهژرف نئوژن کامو، شمال اصفهان
نویسندگان
1 استادیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، یزد، ایران،
2 استادیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران،
doi
10.22108/ijp.2024.140871.1325چکیده
منطقة کامو از دیدگاه ساختاری در بخش میانی کمان ماگمایی ارومیه-دختر و در فاصلة تقریبی 120 کیلومتری شمال اصفهان جای دارد. در این منطقه، چندین برونزدهای از سنگهای آذرین نئوژن با طیف ترکیبی داسیت- آندزیت به شکل گنبدها و تودههای نیمهژرف رخنمون یافتهاند. این سنگها بافتهای پورفیروییدی تا پورفیری با خمیرة میکروکریستالین دارند و پلاژیوکلاز، آمفیبول، بیوتیت، کوارتز و کانیهای کدر از کانیهای اصلی سازندة آنها بهشمار میروند. شیمی کل سنگها نشاندهندة سرشت ماگمایی متاآلومینه و کالکآلکالن با غنیشدگی از عنصرهای خاکی کمیاب سبک، روبیدیم، باریم و پتاسیم و آنومالی منفی عنصرهای خاکی کمیاب سنگین، نیوبیم، تیتانیم و تانتالیم است. نمودارهای بهنجارشده به ترکیب کندریت، شیب منفی از عنصرهای خاکی کمیاب سبک بهسوی سنگین و بدون بیهنجاری یوروپیم را به نمایش میگذارند. بررسی نسبتهای عنصرهای کمیاب و خاکی کمیاب نشان میدهد سنگهای یادشده ویژگیهای بینابین ماگماهای کالکآلکالن و آداکیتی دارند و از ذوببخشی گارنت آمفیبولیت در ژرفای پایداری گارنت پدید آمدهاند. شواهد زمینشیمیایی نشاندهندة پیدایش و تحول این سنگها در کمان ماگمایی حاشیة قارهای هستند. خاستگاه احتمالی ماگمای مادر این سنگها، ذوببخشی گارنت آمفیبولیت دگرنهادشده تحتتأثیر سیالها و مذابهای آزادشده از تختة فرورو است.
