ویژگی ماگمایی و شرایط تبلور گابروهای گشت- ماسوله (شمال ایران) برپایة ترکیب کلینوپیروکسن و ارتوپیروکسن
نویسندگان
1 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 انستیتو علوم زمین، دانشگاه پتسدام، پتسدام، آلمان
doi
10.22108/ijp.2020.119832.1151چکیده
رشته کوه البرز بخشی از کوهزایی آلپ- هیمالیاست که هنگام کوهزایی سیمیرین و در پی حرکتهای رو به شمالِ میکروپلیت ایران مرکزی بهسوی اوراسیا پدید آمده و با گذر از دورانهای زمینشناسی دچار رویدادهای گوناگونِ کششی و فشارشی از زمان تریاس پایانی تا ولکانیسمهای اخیر شده است. گابروهای کومولایی و ایزوتروپ منطقه گشت- ماسوله در البرز بهصورت تودههای کوچک در سنگهای رسوبی دگرگونشدة پالئوزوییک و رسوبهای مزوزوییک در نزدیکی سه روستای چپول، گیلوندهرود و زودل برونزد دارند. ماگمای سازندة این گابروها با ویژگی کالکآلکالن در یک پهنة زمینساختیِ تحولی مرتبط با کمان و نیز مرتبط با کشش پدید آمده است. ترکیب شیمیایی کلینوپیروکسن در این گابروها، 9-4 Fs 49-43 En 51-47 Wo و از نوع دیوپسید است. ارتوپیروکسن نیز از نوع انستاتیت با ترکیب 28-20 Fs 79-71 En 3-0 Wo است. میزان TiO2 کم در ترکیب کلینوپیروکسن نشانة تهیشدگی ماگمای مادر این سنگها در هنگام رویداد فرورانشهای پیشین در شمال ایران است. محاسبههای دماسنجی بهروشهای گوناگون برپایة ترکیب پیروکسن نشان میدهد ماگمای مادر این گابروها در دماهای کمابیش کم (نزدیک به 800 درجة سانتیگراد) متبلور شده است. میزان کم Al2O3، Na2O و Cr2O3 در کلینوپیروکسن و ارتوپیروکسن نشان میدهد تبلور ماگمای مادر این گابروها در فشار کم و در سطوح بالایی پوسته روی داده است.