سنسنجی و ایزوتوپ Lu- Hf سنگهای مافیک- حدواسط جنوبباختری سلماس با تأکید بر خاستگاه آنها از مذابهای جوان نئوپروتروزوییک
نویسندگان
1 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران
2 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22108/ijp.2017.100425.0چکیده
تودههای آذرین درونیِ دگرگونشدة مافیک- حدواسط جنوبباختری سلماس در شمالباختری ایران و در پهنه ساختاری سنندج- سیرجان هستند. این تودهها با ترکیب متاگابرو و متادیوریت در مجموعهای از سنگهای آتشفشانی- رسوبی دگرگونشده منسوب به پرکامبرین نفوذ کردهاند. سنسنجی کانی زیرکن به روش U-Pb در دو نمونه از سنگهای متاگابرویی، سنهای 5/2±7/548 و 0/7±1/553 میلیون سال پیش و در نمونهای از سنگ متادیوریتی نیز سن 5/6±542 میلیون سال پیش (نئوپروتروزوییک پایانی - کامبرین) را نشان میدهد. برپایه دادههای زمینشیمیایی، این سنگها از مذابهای وابسته به پهنههای فرورانش پدید آمدهاند. مقدارهای (t)ԑHf در این سنگها از 2/6+ تا 16/14+ است. سن مدل هافنیم سنگهای مافیک- حدواسط جنوبباختری سلماس، مقدارهای 593 تا 1000میلیون سال پیش (نئوپروتروزوییک) را نشان میدهد. دادههای سنسنجی و ایزوتوپ Hf نشان میدهند مجموعه نفوذیهای دگرگونشده مافیک- حدواسط به سن نئوپروتروزوییک پایانی- کامبرین در شمالباختری ایران، به فرایند ماگمایی گسترشیافته (ماگماتیسم کادومین) در کناره شمالی گندوانا مرتبط است.