حقوق بینالملل سایبری و توسعۀ صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی (با تأکید بر مذاکرات تالین 2017 میلادی)
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری رشتۀ حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2022.329515.2869چکیده
نظر به اینکه فضای سایبر مفهوم حاکمیت ملی و استقلال سیاسی کشورها را متحول ساخته، جامعۀ بینالملل در مقابل آن و در جهت صیانت از حاکمیت سایبری ملزم به واکنش شده است. ازاینرو جامعۀ بینالمللی در چارچوب اصول و قواعد حقوق بینالملل، صلاحیت رسیدگی قضایی وفق مقررات حاکم بر حقوق کیفری بینالمللی را در تقابل با نقض حاکمیت سایبری پیشبینی کرده و با رعایت ملاحظات حاکمیتی، به اِعمال صلاحیت تکمیلی اکتفا شده است. مذاکرات تالین در گام نخست با تبیین تجاوز سایبری بهمثابۀ نقضِ صلح و امنیت سایبری بینالمللی و لزوم توجه به اصل منع مداخله در امور داخلی کشورها (حاکمیت ملی) صلاحیت به رسیدگی را به دیوان کیفری بینالمللی توسعه و تسری داد. توسعۀ صلاحیت نهاد موصوف منبعث از حقوق بینالملل عرفی در راستای سیاست جنایی بینالمللی (مقابله با بیکیفرمانی) بهمنظور حفظ و اعادۀ صلح و امنیت سایبری بینالمللی صورت میگیرد.
