زمینشیمی و پتروژنز پلاژیوگرانیتهای مجموعه افیولیتی نیریز- ایران: با تأکیدی بر منشأ آنها
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
doi
چکیده
توده نفوذی پلاژیوگرانیتی، در بخش گابرویی مجموعه افیولیتی نیریز، واقع در جنوبشرق شیراز، رخنمون دارد. این توده از نظر سنگشناسی شامل تونالیت و ترونجمیت است و تماس آن با گابروهای اطراف بهصورت واضح و در مواردی پوشیده است. بافت غالب آنها گرانولار غیر همساندانه، گرانوفیری و میکروگرافیک است. کانیهای اصلی پلاژیوگرانیتها شامل کوارتز، پلاژیوکلاز و فلدسپار سدیک و کانیهای فرعی بهمقدار کمتر از 10 درصد شامل آمفیبول همراه یا بدون پیروکسن، اوپاک و بهندرت تیتانیت و زیرکن است. بر اساس مطالعات زمینشیمیایی، پلاژیوگرانیتها از نوع کالکآلکالن و متاآلومینوس هستند و دارای ویژگیهای گرانیت نوع I و محیط تکتونیکی پشته میان اقیانوسی و قوس آتشفشانی هستند. الگوی عناصر نادر خاکی بههنجار شده به کندریت پلاژیوگرانیتها، یک تهیشدگی مشخص از عناصر نادر خاکی سبک همراه با الگوی تقریباً مسطح در بخش عناصر نادر خاکی سنگین را نشان میدهد. بهنظر میرسد که ماگمای سازنده این سنگها در یک محیط تکتونیکی پهنه بالای فرورانش از ذوب بخشی سنگهای بازیک حاصل شده باشند که این سنگ منشأ خود قبلاً از ذوب یک گوشته تهیشده هارزبورژیتی نشأت گرفته است.
