تحلیل و مفهومسازی نظری ﺗﺄثیرات دولت رانتی بر عاملیت و ساختار جامعه و اقتصاد شهری در ایران
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22108/ue.2017.79473.0چکیده
موضوع دولت رانتی و وابستگی اقتصاد به منابع طبیعی یکی از دغدغههای بزرگ کشورهایی است که با این پدیده مواجهاند. ایران نیز یکی از این کشورهاست و تاکنون مقالات بسیاری در زمینه ﺗﺄثیرات دولت رانتی نگاشته شده است؛ ولی کمتر تلاشی برای تلفیق آثار پراکنده و مفهومسازی نظری دراینباره با تکیه بر ﺗﺄثیرات آن بر اقتصاد شهری صورت گرفته است. در مقاله پیش رو ابتدا با استفاده از کلیدواژههای «رانت»، «نفت» و «دولت رانتی» مقالات فارسی مرتبط با این پدیده انتخاب شدند و پس از غربال اولیه، مقالاتی برگزیده شدند که به ﺗﺄثیرات دولت رانتی در حوزههای مختلف توجه بیشتری داشتند؛ سپس با استفاده از نرمافزار Atlas.ti 6.0، مراحل نظریه زمینهای از کدگذاری باز، به روش سطربهسطر، تا کدگذاری گزینشی دربارﮤ آنها صورت گرفت. نظریه زمینهای در ابتدا منتج به سه نظریه در تبیین ﺗﺄثیرات دولت رانتی شد: 1. دولت رانتی شکلگیری (افزایش) ذهنیت کوتاهمدت و تابع منفعت شخصی در افراد را باعث میشود؛ 2. دولت رانتی تضعیف فرایند دولتملتسازی را موجب میشود؛ 3. دولت رانتی افزایش نابازارسویی اقتصادی را موجب میشود. سپس از تلفیق سه نظریه مذکور، نظریه فراپوش نهایی حاصل شد: «دولت رانتی موجب شکلگیری/افزایش نهادهای مخرب توسعه پایدار میشود». در پایان، براساس سه مفهوم نظری حاصلشده، دربارﮤ ﺗﺄثیرات دولت رانتی بر اقتصاد شهری مباحثی مطرح میشوند.