صلاحیت مراقبت معنوی در دانشجویان پرستاری و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی کرمان
نویسندگان
1 استادیار گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 استادیار، دکترای آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
3 کارشناس ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری بم، دانشکده علوم پزشکی بم، کرمان، ایران.
4 استادیار گروه اخلاق پرستاری مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، گروه داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22037/mfj.v5i16-15.5619چکیده
مقدمه: مراقبت معنوی با حمایتهای معنوی از بیمار با روشهایی مانند پایبندنمودن به برنامه مراقبت، انجام رفتارهای ارتقای سلامت و واسطهگری در آشفتگیهای روانشناختی و انزوای اجتماعی باعث تسریع بهبودی بیماران میشود. این مطالعه با هدف مقایسه صلاحیت مراقبت معنوی دانشجویان پرستاری و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی شهر کرمان در سال 1390 طراحی شد.روش: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی مقایسهای است. نمونه پژوهش 400 نفر (80 دانشجو و 320 پرستار) و ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه مقیاس صلاحیت مراقبت معنویSpiritual Care Competence Scale (SCCS) ( بود. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS 18.0 و آزمونهای تی مستقل، رگرسیون، آنالیز واریانس انجام شد.یافتهها: میانگین نمرات صلاحیت مراقبت معنوی دانشجویان 68/13±26/101 و پرستاران 59/13±58/97 بود و بین دو گروه پرستاران و دانشجویان پرستاری تفاوت معنیدار وجود داشت (p<0.05). در ارتباط با ویژگیهای فردی در دانشجویان تفاوتی مشاهده نشد، ولی در پرستاران کسانی که در کارگاههای اخلاق شرکت کرده بودند، نمره صلاحیت بالاتری داشتند (p<0.05).نتیجهگیری: نتایج نشان داد نمرات صلاحیت مراقبت معنوی دانشجویان نسبت به پرستاران بالاتر بود که میتواند ناشی از توجه دانشجویان در محیطهای آموزشی به مراقبت معنوی و توجه کمتر پرستاران به موضوع باشد. از این رو، برنامهریزی جهت آموزش پرستاران در قالب برنامههای آموزش مداوم و کارگاههای اخلاق و همچنین تأکید بیشتر بر موضوع در آموزش بالینی دانشجویان پیشنهاد میشود.
