واکاوی رویکردهای ایجاد، حفظ و بهبود درستکاری علمی دانشجویان
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران
2 استاد دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران
doi
10.61838/KMAN.IRPHE.32.1.6چکیده
با توجه به رشد فزایند نقض درستکاری علمی در مقاطع مختلف تحصیلی در سراسر جهان، پژوهش حاضر با هدف بررسی درستکاری علمی و رویکردهای ایجاد، حفظ و بهبود آن در میان دانشجویان دانشگاه پیام نور انجام شد. در این پژوهش از روش کیفی و رویکرد تحلیل محتوای کیفی برای تحلیل داده ها استفاده شد. مؤلفههای استفاده شده بر اساس بررسی اسناد و مدارک و ابزار مصاحبه نیمه ساختارمند شناسایی شد. به منظور بررسی اسناد و مدارک و تحلیل یافتههای مصاحبه از روش تحلیل محتوای استقرایی در سه سطح باز، محوری و گزینشی استفاده شد. برای شناسایی جامع مؤلفههای اصلی و زیرمؤلفههای رویکردهای ایجاد، حفظ و بهبود درستکاری علمی دانشجویان، علاوه بر بررسی مطالعههای انجام شده در این زمینه، مصاحبهای نیمهساختارمند با 20 نفر از استادان و مدرسان دانشگاه پیام نور آگاه در زمینه درستکاری علمی صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که رویکردهای ایجاد، حفظ و بهبود درستکاری علمی دانشجویان شامل سه مقوله اصلی و 6 زیرمقوله است که عبارت اند از: 1. رویکردهای تربیتی شامل فرایند تدریس و یادگیری و مداخلات آموزشی و شکل دهی به رفتار؛ 2. رویکردهای حمایتی شامل فرهنگ سازی و ارائه خدمات راهنمایی و مشاوره؛ 3. رویکردهای تنبیهی شامل تنظیم و تصویب قوانین و مقررات و مجازات و تحریم آموزشی. نقض درستکاری علمی به عنوان یک رفتار غیراخلاقی عمدی در محیط دانشگاهی رو به گسترش است، اگر چه بسیاری از دانشجویان آن را ناعادلانه، غیراخلاقی و خلاف ارزشهای مذهبی خود میدانند. بدیهی است که درک درست درستکاری علمی و علل و شرایط زمینه ساز این پدیده به اتخاذ سیاستها، ابتکارات و همکاریهایی برای ترویج و اعمال ارزشهای مرتبط با درستکاری علمی و حفظ و بهبود آن کمک خواهد کرد.