اثر خستگی حاد اندام تحتانی بر کینماتیک سه بعدی لگن و انحنای کمر حین دفاع پیش بینی نشده در دختران نوجوان والیبالیست

نویسندگان

1 گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران.

3 استادیار، گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22089/smj.2023.13794.1638
چکیده

خستگی عضلانی می‌تواند عاملی اثرگذار در بروز آسیب‌های ورزشی باشد. باتوجه به ارتباط مستقیم بخش‌های پروگزیمال و دیستال زنجیره حرکتی، مطالعات اندکی به بررسی اثر این عامل، بر تغییرات کینماتیکی سه ‌بعدی لگن و انحنای کمر در بروز آسیب لیگامنت متقاطع قدامی پرداخته‌اند. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی اثر خستگی حاد اندام تحتانی بر کینماتیک سه بعدی لگن و انحنای کمر حین دفاع پیش‌بینی نشده در دختران والیبالیست نوجوان بود. در این مطالعه نیمه تجربی 16والیبالیست دختر نوجوان، به صورت در دسترس و بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند. در مرحله پیش آزمون ابتدا انحنای کمری شرکت‌کنندگان به وسیله‌ی خط‌کش منعطف اندازه‌گیری شده و سپس هر آزمودنی‌ سه مانور پرش-فرود تک پای پیش‌بینی ‌نشده را اجرا و داده‌ها توسط دستگاه آنالیز حرکتی ثبت شد. سپس مداخله پروتکل خستگی اندام تحتانی ویژه والیبال توسط هر آزمودنی انجام و مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفتند. از آزمون شاپیروویلک جهت بررسی همگنی واریانس‌ها و از آزمون تی وابسته جهت تحلیل داده استفاده شد، همچنین جهت تجزیه و تحلیل داده‌های کینماتیکی از نرم افزار متلب استفاده گردید. بر اساس نتایج این مطالعه تفاوت معنی‌داری در افزایش تیلت قدامی و چرخش خارجی لگن در برخورد اولیه و کاهش تیلت قدامی و افزایش چرخش داخلی لگن در اوج فرود پس از اِعمال پروتکل خستگی مشاهده شد(P≤0/05). اما در دیگر متغیرهای کینماتیکی تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد(P≥0/05). با توجه به نتایج به نظر می‌رسد تغییرات کینماتیکی مشاهده شده پس از اِعمال پروتکل خستگی اندام تحتانی می‌توانند خطر بروز آسیب لیگامنت متفاطع قدامی را در والیبالیست‌ها افزایش دهند.