تأثیر تمرین پلایومتریک پایین تنه بر فعالیت الکتریکی عضلات بالاتنه و برخی پارامترهای آنتروپومتری و عملکردی در ورزشکاران جوان

نویسندگان

1 دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم ورزشی، معاون پژوهشی

2 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشگاه بیرجند

4 علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه بیرجند

doi
10.22089/smj.2022.12665.1600
چکیده

مقدمه: با توجه به عدم بررسی اثر انتقالی تمرینات پلایومتریک پایین‌تنه به بالاتنه، هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات پلایومتریک بالاتنه و پایین‌تنه بر فعالیت الکتریکی عضلات بالاتنه ورزشکاران جوان بود. مواد و روش‌ها: بدین منظور، 36 دانشجوی علوم ورزشی بصورت هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی در سه گروه برابر- کنترل؛ -‌ تمرین پلایومتریک بالاتنه؛ و - ‌تمرین پلایومتریک بالاتنه-پایین‌تنه (ترکیبی) تقسیم شدند. تمرینات بالاتنه (4 هفته/3جلسه در هفته) مشتمل بر انجام شنای پلایومتریک بر روی دست (4 نوبت 12 تکراری) بود. پس از آن، گروه ترکیبی با پرش از روی موانع (4 نوبت 12 تکراری)، تمرین را ادامه می‌دادند. در ابتدا و انتهای دوره، ‌آزمون‌های آنتروپومتری ‌(توده چربی و بدون چربی) و عملکردی (آزمون وینگیت دست، پرتاب توپ طبی از بالای سر و لیفت مرده) همزمان با ثبت داده‌های الکترومیوگرافی عضلات منتخب به عمل آمد. نتایج: کار فیزیولوژیکی عضلات منتخب در دو گروه تمرینی در مقایسه با گروه کنترل تغییر معنی‌داری (05/0<p) نکرد، ولی میانه فرکانس در گروه ترکیبی در مقایسه با دو گروه دیگر با کاهش معنی‌دار همراه بود (05/0>p). گروه‌های مطالعه در متغیرهای آنتروپومتری، رکورد پرتاب توپ از بالای سر، میانگین توان بی‌هوازی مطلق و نسبی تفاوتی نداشتند (05/0<p). در لیفت مرده برتری معنی‌داری در گروه ترکیبی مشاهده شد (05/0>p). در اوج توان بی‌هوازی نسبی، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های تمرینی و کنترل مشاهده شد (05/0>p). نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های مطالعه حاضر مبنی بر تأیید نقش تمرینات پلایومتریک پایین‌تنه بر انتقال نیرو به بالاتنه، پیشنهاد می‌شود ورزشکاران از تمرینات پلایومتریک پایین‌تنه همراه با تمرینات پلایومتریک بالاتنه استفاده نمایند.