بررسی ‏ ویژگی های فاز استانس راه رفتن در کودکان مبتلا به اوتیسم

نویسندگان

1 . دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد، گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22089/smj.2021.11276.1534
چکیده

اختلالات طیف اوتیسم از عوارض روانشناختی شایع در کودکان است که می‌تواند بیومکانیک مهارت راه رفتن را متأثر ‏کند. هدف پژوهش حاضر مقایسه ویژگی‌های فاز استانس راه رفتن در کودکان مبتلا به اوتیسم با کودکان سالم بود. 40 ‏کودک با دامنه سنی 12-7 سال در دو گروه‌ مبتلا به اوتیسم و سالم قرار گرفتند. زمان‌بندی زیرفاز‌های استانس، زاویه ‏پیش‌روی پا و زمان کلی استانس به عنوان ویژگی‌های فاز استانس برای گروه‌ها با استفاده از دستگاه فوت اسکن در ‏مسیر راه رفتن اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد کودکان مبتلا به اوتیسم در مقایسه با گروه شاهد در مراحل تماس ‏جلوی پا و پوش آف جلوی پا، زاویه پیش‌روی پا و زمان کلی استانس مقادیر بیشتر و در مراحل تماس اولیه و صاف ‏شدن پا مقادیر کمتری داشتند ‏‎(P≤0/05)‎‏. این یافته‌ها نشان می‌دهد کودکان مبتلا به اوتیسم استراتژی‌های متفاوتی ‏برای حمایت از وزن بدن در مراحل مختلف فاز استانس دارند.‏