مقایسۀ سفتی اندام تحتانی و حداکثر نیروی عکسالعمل عمودی زمین طی حرکت روی سطوح الاستیک پهن با سفتیهای مختلف با تأکید بر آگاهی از میزان سفتی
نویسندگان
1 دکتری بیومکانیک ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران
2 استاد بیومکانیک ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران
3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی
4 استادیار دانشکده ارتوپدی فنی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران
doi
10.22089/smj.2017.879چکیده
هدف از این پژوهش، مقایسۀ سفتی اندام تحتانی و حداکثر نیروی عکسالعمل عمودی زمین طی حرکت روی سطوح الاستیک پهن با تأکید بر آگاهی از میزان سفتی بود. بدینمنظور، سفتی اندام تحتانی و نیروی عکسالعمل زمین 30 مرد جوان در تکالیف هاپینگ و فرود از سکو روی پنج سطح با سفتی 200 تا 500 کیلونیوتن بر متر مورداندازهگیری قرار گرفت. نتایج آزمون آنالیز واریانس نشان میدهد که بین سفتی اندام در سطوح مختلف و نیز قبل و بعد از آشنایی با سطح، تفاوت معناداری وجود دارد. با توجه به یافتههای این پژوهش مشخص میشود که انسان برخلاف اجسام، هنگام برخورد با سطحی جدید، خود را با آن منطبق میکند تا از این طریق و بسته به تکلیف موردنظر، دینامیک طبیعی مرکز جرم و بازده حرکت حفظ شده و نیروها تعدیل گردند.