اثر تمرین راهرفتن به عقب بر اوج تنش عضلات مفاصل زانو و مچ پا هنگام راهرفتن به جلو
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسارشد ، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری
2 دانشیار، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری
3 استادیار، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثر تمرین راهرفتن به عقب بر اوج تنش عضلات مفاصل زانو و مچ پا هنگام راهرفتن به جلو بود. 30 نفر دانشجوی پسر داوطلب به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تجربی در برنامۀ چهارهفتهای تمرین راهرفتن به عقب شرکت کردند. سینماتیک حرکت مفاصل زانو و مچ پای اندام برتر به همراه فعالیت الکتریکی عضلات آنها هنگام راهرفتن به جلو در پیشآزمون و پسآزمون ضبط شد. حداکثر اوج تنش عضلانی مفاصل زانو و مچ پا در فازهای تاشدن و بازشدن تعیین شد. نتایج نشان داد که تمرین راهرفتن به عقب موجب کاهش اوج تنش برخی عضلات بازکننده و تاکننده زانو هنگام راهرفتن به جلو میشود. این کاهش که نشاندهندۀ تکامل سازوکارهای کنترلی سیستم اعصاب مرکزی برای حفظ تعادل مفصلی است، باعث کاهش هزینه انرژی و درنهایت تأخیر خستگی عضلانی هنگام راهرفتن به جلو میشود.
