خوابگاه دانشجویی و آسیبهای اجتماعی دختران (مورد مطالعه: خوابگاههای دانشجویی دانشگاههای دولتی)
نویسندگان
1 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی
2 استادیار جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی
doi
10.22059/ijsp.2020.76166چکیده
بحث تأثیر فضای خوابگاه دانشجویی بر شیوع و تعمیق آسیبهای اجتماعی در بین دانشجویان، همواره یکی از بحثهای مهم و البته همچنان باز است که هنوز پاسخ واحدِ روشن و مورد اجماعی در باب این تأثیر وجود ندارد. مقالة حاضر با مسئلهسازی این موضوع، با ترکیبی از روشهای کمّی (پیمایش با تکنیک پرسشنامه) و کیفی (تحلیل محتوای کیفی با تکنیک مصاحبة عمیق نیمه ساختاریافته و بحث گروهی متمرکز) در قالب طرح متوالی تبیینی به بررسی شیوع و دامنة آسیبهای اجتماعی در بین 2500 نفر از دانشجویان دختر ساکن در خوابگاههای دانشجویی در 10 منطقة دانشگاهی و 22 دانشگاه تحت پوشش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در سطح کشور پرداخته است. یافتهها نشان داد که در مجموع، میزان شیوع آسیبهای اجتماعی در بین دانشجویان دختر خوابگاهی، در حد پایین است و شکل آسیبهای اجتماعی در بین آنان، عمدتاً مربوط به امر جنسی و از نوع روابط دوستی است (رابطة دوستی، رابطة جنسی و پارتی)؛ بهطوریکه میزان شیوع رابطه با جنس مخالف در بین دانشجویان بالاست و حدود یک چهارم دانشجویان این رابطه را تجربه کردهاند. علاوهبراین، شایعترین مواد دخانی مصرفی در بین دانشجویان، ابتدا قلیان و سپس سیگار، مشروبات الکلی، موادّمخدر و پیپ بود. نتایج تحقیق، گرچه بر میزان بالای شیوع رابطة دانشجویان دختر با جنس مخالف دلالت دارد، اما گویا بخش اعظم این تجربه مربوط به زمان قبل از ورود به دانشگاه بهطور عام و خوابگاه بهطور خاص بوده و در نتیجه فضای دانشگاهی و خوابگاهی سهم جزئی در این زمینه داشته است.