بررسی میزان تمایل به مهاجرت جوانان از استان خوزستان: مسائل متعاقب و عوامل زمینهساز
نویسندگان
1 دانشیار گروه جمعیتشناسی دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد جمعیتشناسی دانشگاه تهران
3 استاد گروه جمعیتشناسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijsp.2020.76170چکیده
مهاجرت، بهعنوان یکی از عوامل اصلی پویایی جمعیت، سبب تحولات جمعیتی، اجتماعی و اقتصادی مهمی در مبدأ و مقصد میشود. استان خوزستان ازنظر جابهجایی جمعیت در نیمقرن اخیر، با تغییرات زیادی روبرو بوده است؛ بهطوریکه بعد از استان تهران، بیشترین درصد مهاجران خارجشده را داشته است. این مطالعه بهمنظور شناخت تمایل به مهاجرت جوانان و عوامل مؤثر بر آن در استان خوزستان و با استفاده از روش توصیفی_تحلیلی اجرا شده است. چارچوب نظری تحقیق با استفاده از نظریات جذب و دفع، نظریۀ سرمایۀ انسانی و نظریۀ محرومیت نسبی تدوینشده و مدل تجربی تحقیق با استفاده از آنها و تحقیقات تجربی پیشین پیشنهاد گردیده است. با استفاده از شیوۀ نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، 5 شهرستان انتخابشده و تعداد 385 نفر از جوانان ساکن در استان به روش نمونهگیری تصادفی مورد بررسی قرار گرفتهاند. اطلاعات موردنیاز با استفاده از پرسشنامه بهدستآمده و تجزیهوتحلیل اطلاعات با استفاده از نرمافزار آماری spss صورت گرفته است. نتایج نشان داد بالای 77 درصد جوانان، در صورت فراهم بودن شرایط و امکانات، تمایل دارند به مکانی غیر از استان خوزستان مهاجرت نمایند. نگرش به دافعۀ مبدأ، نگرش به جاذبۀ مقصد، محرومیت نسبی و تحصیلات بر تمایل به مهاجرت جوانان استان خوزستان تأثیرگذار هستند. بیشترین درصد تغییرات تمایل به مهاجرت جوانان ناشی از عوامل دافعۀ منطقۀ مبدأ است که نشاندهندۀ اهمیت و مهم بودن عوامل دافعه در استان خوزستان نسبت به عوامل جاذبۀ سایر مناطق و احساس محرومیت نسبی در نزد جوانان استان خوزستان است.