همه‌گیری جهانی کوویدـ19، کشتی‌های تفریحی و حقوق بین‌الملل

نویسندگان

1 استادیار بخش حقوق، دانشکدۀ حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.332295.2916
چکیده

پس از اعلام وضعیت همه‌گیری جهانی کوویدـ19 از سوی سازمان جهانی بهداشت، مشخص شد که یکی از مهم‌ترین عوامل انتقال ویروس یک کشتی تفریحی بوده است. ماهیت خاص ویروس و ساختار ویژة کشتی‌های تفریحی مانعی بزرگ پیش‌روی پیشگیری از انتشار بیماری و مقابله با آن محسوب می‌شود. با وجود شناسایی حق‌های بشری سرنشینان کشتی از جمله حق بر سلامتی، حق حیات و حق بازگشت به خانه در چارچوب حقوقی بین‌المللی موجود، رعایت آنها به‌شدت تحت تأثیر شرایط خاص بحران همه‌گیری جهانی قرار گرفته است. هزینه‌های مربوط به ارائة خدمات پزشکی، پرچم مصلحتی، تعارض صلاحیت‌های دولت‌های صاحب بندر و ساحلی، اتخاذ رهیافت‌های یکجانبه‌گرایانه از سوی دولت‌ها با هدف اولویت‌بخشی به سلامت شهروندان و امنیت ملی و نیز نداشتن تمایل برای همکاری در سطح بین‌المللی میان مجموعه ذی‌نفعان صنعت کشتیرانی تفریحی بحران انسانی بی‌سابقه‌ای را به‌خصوص کوویدـ19 رقم زده است. با توجه به اینکه همه‌گیری جهانی کنونی آستانة جدیدی از بحران را تعریف کرده است، هرگونه پاسخگویی و همکاری در سطحی پایین‌تر از سطح بین‌المللی که مبتنی بر عدم همبستگی میان ذی‌نفعان این حوزه باشد، ناکارامد و محکوم به شکست خواهد بود.