تبعیض مثبت در نظام آموزش عالی؛ بررسی تطبیقی ایران، آمریکا و هند
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری، حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تهران، ایران
2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2021.296554.2303چکیده
تبعیض مثبت متضمن هرگونه اقدامی برای پذیرش در دانشگاهها، مشاغل، تبلیغات، قراردادهای عمومی، وامهای تجاری و حق خرید و فروش زمین بر اساس عضویت در یک گروه مشخص یا هدف بهمنظور عضویت است. این اقدامات فراتر از سیاست ضدتبعیض است. وجود آنها ممکن است ناشی از متون قانون اساسی، قوانین و مقررات اداری - مانند الزامات مربوط به پیمانکاران عمومی - دستورهای دادگاه یا اقدامات داوطلبانه باشد. هدف تبعیض مثبت مقابله با رفتارهای اجتماعی است که نابرابری گروهی را حتی در صورت نبود تبعیض عمدی بازتولید میکند. جستار حاضر با روش توصیفی- تطبیقی به بررسی تجربة تبعیض مثبت در نظام آموزش عالی در دو کشور آمریکا و هند اختصاص دارد. برنامههای تبعیض مثبت بهویژه در حوزۀ آموزش عالی بدون توجه به شرایطی که باید موجب حذف آنها با گذشت زمان باشد، سبب ایجاد تبعیض مضاعف خواهند شد.