تبعیض مثبت در نظام آموزش عالی؛ بررسی تطبیقی ایران، آمریکا و هند

نویسندگان

1 دانش ‏آموخته دکتری، حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تهران، ایران

2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.296554.2303
چکیده

تبعیض مثبت متضمن هرگونه اقدامی برای پذیرش در دانشگاه‏ها، مشاغل، تبلیغات، قراردادهای عمومی، وام‏های تجاری و حق خرید و فروش زمین بر اساس عضویت در یک گروه مشخص یا هدف به‏منظور عضویت است. این اقدامات فراتر از سیاست ضدتبعیض است. وجود آنها ممکن است ناشی از متون قانون اساسی، قوانین و مقررات اداری - مانند الزامات مربوط به پیمانکاران عمومی - دستورهای دادگاه یا اقدامات داوطلبانه باشد. هدف تبعیض مثبت مقابله با رفتارهای اجتماعی است که نابرابری گروهی را حتی در صورت نبود تبعیض عمدی بازتولید می‏کند. جستار حاضر با روش توصیفی- تطبیقی به بررسی تجربة تبعیض مثبت در نظام آموزش عالی در دو کشور آمریکا و هند اختصاص دارد. برنامه‏های تبعیض مثبت به‏ویژه در حوزۀ آموزش عالی بدون توجه به شرایطی که باید موجب حذف آنها با گذشت زمان باشد، سبب ایجاد تبعیض مضاعف خواهند شد.