تاثیر هنجاری کرامت انسانی بر حق بر سلامت بعنوان یک حق بشری: از نظر تا عمل
نویسندگان
1 دکتری حقوق بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 دکتری حقوق بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22037/bioeth.v9i34.26547چکیده
زمینه و هدف: از زمان تدوین منشور ملل متحد کرامت انسانی تاثیر مهمی در ابعاد مختلفِ هنجارهای حقوق بشری داشته است. به خصوص محاکم داخلی و بین المللی همواره برای تفسیر حقهای بشری و توسعه آنها به کرامت انسانی بعنوان مبنای حقوق بشر تمسک جسته اند. از جمله حق های بشری که محاکم بین المللی برای آن مبنای کرامتی در نظر گرفتند حق بر سلامتی و مراقبههای پزشکی میباشد. در همین راستا در این مقاله بدنبال پاسخگویی به این سوال هستیم که مبنای حق بر سلامتی بعنوان یک حق بشری چیست و ورای نقش مبنایی چگونه می تواند عملا به هنجارسازی در این حق بپردازد.روش بررسی: در این مقاله از روش تحلیلی و توصیفی جهت گرداوری مطالب و نگارش آن استفاده شده است که این موارد در راستای هدف این پژوهش که تبیین ارتباط میان کرامت انسانی و حق بر سلامت میباشد صورت پذیرفته است. در این راستا ابتدا کرامت انسانی تعریف سپس جایگاه آن بعنوان مبنای حقوق بشر تبیین میگردد. متعاقبا تاثیر هنجاری کرامت انسانی بر حق بر سلامت در پرتو اسناد بینالمللی و رویه قضائی مورد توجه قرار خواهد گرفت.یافته ها: بیتردید هر نظام حقوقی نیازمند مبنایی نظری است و کرامت انسانی مبنای حقوق بشر در نظام مدرن میباشد. کرامت انسانی با اثرگذاری بر حق بر سلامت بعنوان یک حق بشری، نه تنها چهارچوبهای نظری آن را مشخص مینماید بلکه با تفسیر موسع قادر به هنجارسازی و توسیع این حق بشری است.نتیجه گیری: با بررسی اسناد و رویه قضایی مشخص میشود که مبنای حق بر سلامت نه صرفا بقای بشر، بلکه کرامت ذاتی وی میباشد. مبنای کرامتی حق بر سلامت محاکم قضایی را قادر میسازد تا با استفاده از ابزار تفسیر وضعیتهای بیشتری را ذیل حق بر سلامتی و مراقبههای پزشکی مورد حمایت قرار دهند.