مقایسه آگاهی و نگرش پرستاران و دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهر کرمان از توانایی خود نسبت به حمایت از حقوق بیمار

نویسندگان

1 دانشیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استاد، گروه پرستاري، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

3 مربی، گروه اتاق عمل دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران

4 کارشناس ارشد آموزش پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمان واحد بین‌الملل بم، کرمان، ایران (نویسنده مسؤول)

5 استادیار، گروه بهداشت همگانی، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22037/bioeth.v5i18.13924
چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت روزافزون توجه به حقوق بیمار و نقش حمایتی پرستاران، به نظر می‌آید درک صحیح پرستاران و دانشجویان پرستاری نسبت به نقش حمایتی خود، می‌تواند برآورده‌کننده بخشی ازحقوق بیماران گردد. هدف از این مطالعه مقایسه آگاهی و نگرش پرستاران و دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهر کرمان از توانایی‌شان نسبت به حمایت از حقوق بیمار می‌باشد.روش: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی مقطعی از نوع مقایسه‌ای بوده که در سال 1391 بر روی 330 پرستار و 110 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه آگاهي و نگرش پرستاران و دانشجویان از توانایی‌شان نسبت به حمایت از حقوق بيماران استفاده گردید. روایی و پایایی ابزار در این مطالعه تأیید شد. داده‌ها با سطح معنی‌داری (0/005>P) با آزمون آماری مجذور کای و تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: در این مطالعه 346 پرستار (76/4 درصد) و 107 دانشجوی پرستاری (23/6 درصد) مورد مطالعه قرار گرفتند. دو گروه مورد مطالعه با هم از لحاظ آگاهی حمايت از حقوق بيمار تفاوت معنی‌داري نداشتند و هر دو گروه از نگرش تقريباً بالايي برخودار بودند که در زیرگروه شایستگی و کفایت اختلاف معنی‌دار وجود داشت (p=0/02).نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که اکثر پرستاران و دانشجویان پرستاری از وجود دستورالعمل در مورد حمایت از حقوق بیمار در بیمارستان اطلاع داشتند این در حالی بود که هر دو گروه آشنایی نسبی با این دستورالعمل دارند. در مورد نگرش در بعد کفایت و شایستگی پرستاران نسبت به دانشجویان پرستاری مثبت‌تری داشتند، پیشنهاد می‌شود برنامه‌ریزان آموزشی در تدوین برنامه‌های درسی تمهیداتی را جهت افزایش شایستگی دانشجویان برای نقش حمایتی از بیمار به عمل بیاورند.