رویکرد تطبیقی به کرامت انسانی و تأثیر آن در تحقیقات زیستی
نویسندگان
1 دانشیار و عضو هیأتعلمی پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشآموخته دکتری دانشگاه معارف اسلامی قم، قم، ایران (نویسنده مسؤول)
doi
10.22037/bioeth.v5i16.13880چکیده
امروزه محور مباحث حقوق بشری، کرامت انسانی بوده و سایر قواعد در حقوق اساسی انسانها منبعث از ارجنهادن به شخصیت آنان پدید آمده است. از این رو بررسی مبانی نظری کرامت انسانی در دو نظام فکری و حقوقی، یعنی اسلام و غرب، سبب تسهیل در فهم اقتضائات و منافیات کرامت انسانی در تحقیقات پزشکی خواهد بود. از دیدگاه اسلامی، انسان به موهبت نفخه الهی، برخوردار از عقل و صاحب اختیار و مستعد رشد و تعالی، و طبعا، مسؤول حفظ کرامت معنوی خویش است و هر گونه رفتاری که منتهی به نقض این کرامت گردد، شایسته نیست؛ در حالی که در نگاه غربی، به تبع دیدگاه اومانیستی، حیثیت انسانی به خودی خود و بریده از منشأ الهی، خاستگاه تقدس و تمتع از حقوق و آزادیهای اساسی شده و هیچ تکلیفی را در این زمینه برنتابیده است. از این رو سوژه مورد تحقیق، به مثابه یک جاندار بیولوژیک محض تلقی میشود.