تبیین جامعه شناختی چالشها و فرصتهای مرتبط با مدارای اجتماعی شهروندان شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی بررسی مسائل اجتماعی ایران دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان
2 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان
3 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه
doi
10.22059/ijsp.2018.68618چکیده
مدارای اجتماعی مفهوم بنیادینی در حوزه تعاملات اجتماعی بشمار میآید و چنانکه برخی متفکرین تأکید کرده اند، تعاملات سازنده و مثبت، شالوده فرایندهای اجتماعی است که در صورت نبود آن، جامعه با مشکلات اساسی روبرو خواهد شد و افراد، تنها راه مقابله با تفاوتها را خشونت خواهند دانست. به همین دلیل مدارای اجتماعی در شهر تهران که اکثر قومیتهای کشور با مذاهب و سلیقههای متفاوت در آن سکونت دارند، مورد بررسی قرار میگیرد. روش تحقیق پیمایش بوده و برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق را شهروندان 18 تا 70 ساله شهر تهران در بر میگیرد که تعداد 384 نفر از این جمعیت به شیوه نمونه گیری طبقهای چند مرحلهای و متناسب بر اساس طبقه بندی مناطق شهرداری تهران و با استفاده از فرمول تعیین حجم نمونه کوکران انتخاب شده اند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد مدارای اجتماعی و پرسشنامههای محقق ساخته استفاده شده است که با نرم افزار spss21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از ضریب همبستگی و سطح معنا داری پیرسون نشان داد که هر چند بین متغیرهای دینداری، اعتماد اجتماعی، ارزشهای ابراز وجود و احساس امنیت اجتماعی به عنوان فرصتهای مرتبط با مدارای اجتماعی رابطه معنا دار و مستقیمی وجود دارد اما بین فردگرایی و جزم اندیشی شهروندان به عنوان چالشهای مرتبط با مدارای اجتماعی، رابطه معناداری ملاحظه نگردید که این میتواند مدارای اجتماعی شهروندان را در معرض تهدید قرار دهد. نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره نیز نشان داد که متغیرهای دینداری با ضریب بتا (169/0)، اعتماد اجتماعی (105/0)، ارزشهای ابراز وجود (152/0) و احساس امنیت (123/0)، قوی ترین پیش بینی کنندههای مدارای اجتماعی در بین شهروندان شهر تهران هستند.