نانوتكنولوژي و پيامدهاي اخلاقي آن
نویسندگان
1 دانشجوي مقطع Ph.D بيوتكنولوژي پزشكي دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (نویسنده مسؤول)
2 مسؤول واحد تحقیقات تجربی و مهندسی بافت دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
3 رییس مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی و رییس کمیته حقوق، اخلاق و استاندارد ستاد توسعه زیستفناوری
4 استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و رییس پژوهشکده سل و بیماریهای ریوی
doi
10.22037/bioeth.v1i2.14016چکیده
تمامي خلقت براساس ساختارهاي نانو پايهريزي شده است. مواد سمي اين ساختارهاي نانو در طول تكامل يا حذف شدهاند يا با بدن موجودات در تطابق قرار گرفتهاند.اكنون بشر به سمت سنتز و استفاده مستقيم از ساختارهاي نانو و كاربردي نمودن آن در جنبههای مختلف زندگي پيش میرود.به دلیل رفتارهاي غيرقابل پيشبيني ساختارهاي نانو نسبت به اشكال اوليه و قابل دسترس آن در طبيعت و عدم دانايي نسبت به عملكرد اين ساختارها در محيطهاي بيولوژيك و رسميت بالقوه آنها و عطش فعلي جوامع دانشگاهي در بررسي اين ساختارها، به نظر ميرسد ضوابط اخلاقي بر نحوه ساخت و اثرات آن در محيطهاي آزمايشگاهي، صنعتي و نيز استفاده از اين مواد در كليه ابعاد زندگي بشر و همچنين محيط زيست پيرامونش، نياز به تدوين راهكارهايي دارد تا از وقوع فجايعي که ميتواند از كشف مواد راديواكتيويته عناصر سنگين و ارتباط آن با ايجاد سرطان، خطرناكتر باشد، جلوگيري به عمل آيد.
