تأثیر کتابدرمانی گروهی بر پایه دوازده کهن الگوی سفرشخصیت بر تابآوری و امید به زندگی درکودکان مبتلا به سرطان تحت درمان در بیمارستان بعثت همدان: یک مطالعه از منظر روان آنکولوژی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد سلول مولکولی، پژوهشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، مازندران، ایران.
2 گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران.
doi
10.22059/jlib.2025.402141.1794چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین تأثیرکتابدرمانی گروهی بر پایه دوازده کهن الگوی سفر شخصیت بر تابآوری و امید به زندگی درکودکان مبتلا به سرطان تحت درمان در بیمارستان بعثت همدان است.روش: روش این پژوهش نیمهتجربی با استفاده از طرح پژوهشی پیشآزمون-پسآزمون با دو گروه کنترل و آزمایش است. در گروه آزمایش جلسات کتابدرمانی گروهی برگزارشد و هیچ مداخلهای بیش از اقدامات معمول در محیط پژوهش انجام نشد. نمونه پژوهش 30 نفر از کودکان مبتلا به سرطان 10 تا 14 ساله بودند که در مرحله اولیه بیماری قرارداشتند و حداقل یک دورۀ شیمی درمانی را گذرانده بودند. ابزار پژوهش دو پرسشنامه، تابآوری کانر و امید به زندگی اشنایدر بود. تحلیل دادههای پژوهش با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل کوواریانس در نرمافزار آماری SPSS انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین میانگین نمرات دو مؤلفۀ تابآوری و امید به زندگی در گروه کنترل و آزمایش وجود دارد. تأثیر کتابدرمانی گروهی بر امید به زندگی در کودکان سرطانی 6/43 درصد و تأثیر کتابدرمانی گروهی بر تابآوری 1/64 درصد است. این یافتهها حاکی از آن است که کتاب درمانی گروهی به عنوان یک مداخله روانشناختی–اجتماعی میتواند به افزایش تابآوری و امید به زندگی کودک تحت درمان سرطان کمک کند و به عنوان بخشی از برنامههای مراقبت جامع روان آنکولوژی (سایکو انکولوژی) مورد استفاده قرار گیرد.نتیجهگیری: بین جلسات کتابدرمانی با تابآوری و امید به زندگی در جامعه مورد بررسی رابطه معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، کتابدرمانی در هر دو مورد تأثیر داشته است و نتیجه داشت، تابآوری و امید به زندگی هر دو معنا دارند و کتابدرمانی روی دو گروه تأثیر دارد.