بررسی تأثیر تزریق متیل جاسمونات در هسته مرکزی آمیگدال بر رفتار شبهاضطرابی و اختلال در رفتار اجتماعی در موشهای صحرایی در معرض استرس حاد
نویسندگان
1 استاد ، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 استادیار، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 استاد، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 کارشناسارشد فیزیولوژی جانوری، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
5 دکتری فیزیولوژی جانوری، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.30468/jsums.2024.1603چکیده
زمینه و هدف: مطالعه حاضر بهمنظور بررسی تأثیر تجویز هورمون متیل جاسمونات (MeJA) در هسته مرکزی آمیگدال (CeA) بر رفتارهای شبهاضطرابی و اجتماعی در موشهای صحرایی نر بالغ در معرض استرس حاد طراحی شد.مواد و روشها: موشهای صحرایی نر بالغ بهصورت دوطرفه در ناحیه CeA کانولگذاری شدند. پس از دوره بهبودی، حیوانات به مدت یک هفته روزانه 1 ساعت تحت استرس بیحرکتی قرار گرفتند. سپس درمان با تزریق دوطرفه MeJA در دوزهای 2/5، 5 و 10 میکروگرم به داخل CeA صورت گرفت. رفتار حیوانات بهترتیب در ماز بهعلاوه مرتفع (EPM)، میدان باز (OF) و آزمون تعامل اجتماعی بررسی گردید.یافتهها: حیوانات قرارگرفته در معرض استرس بیحرکتی، در مقایسه با موشهای کنترل افزایش رفتار اضطرابی در آزمونهای EPM و OFنشان دادند. با این حال، تزریقMeJA در دوزهای 5 و 10 میکروگرم در CeA باعث کاهش شاخصهای رفتار شبهاضطرابی ناشی از استرس در هر دو آزمون گردید (0/01>p). علاوه بر این، حیوانات تحت استرس در مقایسه با موشهای کنترل، اختلال رفتار اجتماعی را در آزمون تعامل اجتماعی نشان دادند. با این حال، تزریق MeJA در دوز 10 میکروگرم اختلال رفتار اجتماعی را در موشهای قرارگرفته در معرض استرس بیحرکتی بهبود داد (0/05<p).نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد MeJA میتواند در کاهش رفتارهای شبهاضطرابی و اختلال در تعامل اجتماعی در موشهای صحرایی قرارگرفته در معرض استرس بیحرکتی مؤثر باشد.